Deneysel testis torsiyon modelinde anne sütü eksozomunun uzun dönem etkinliğinin değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızda, testis torsiyonu sonucu oluşan iskemi reperfüzyon hasarının sebep olduğu uzun dönem etkilerine anne sütünden elde edilen eksozomun etkinliğini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda ağırlıkları 300-350 gr arasında değişen toplam 32 adet Sprague Dawley cinsi rat, 4 eşit gruba ayrıldı. Deney süresi 6 hafta olarak belirlendi. Grup 1 (kontrol)'deki Ratlara anestezi sonrası skrotal insizyon yapılıp başka bir işlem yapılmaksızın kapatıldı. Grup 2 (travma)'deki ratlara skrotal insizyon yapıldıktan sonra sol testis saat yönünde 720 derece döndürülüp skrotuma 3/0 ipek dikişle tespit edildi; bu işlemden 4 saat sonra tekrar insizyon yapıldıktan sonra detorsiyon yapıldı. Grup 3 (lokal)'deki ratlara skrotal insizyon yapılıp sonra sol testis saat yönünde 720 derece döndürülüp skrotuma 3/0 ipek dikişle tespit edildi; bu işlemden 4 saat sonra tekrar insizyon ve detorsiyon yapıldı. Grup 3 teki ratların sol testis yüzeyine detorsiyondan hemen sonra lokal 1 cc eksozom verildi. Grup 4 (intraperitoneal)'deki ratlara skrotal insizyon yapılıp sonra sol testis saat yönünde 720 derece döndürülüp skrotuma 3/0 ipek dikişle tespit edildi; bu işlemden 4 saat sonra tekrar insizyon ve detorsiyon yapıldı. Grup 4 teki ratlara detorsiyondan hemen sonra intraperitoneal (ip) (sistemik) 1 cc eksozom verildi. Katlar tüm gruplarda anatomik pozisyonda kapatıldı. Detorsiyon işleminden 6 hafta sonra sol testise orşiektomi yapıldı. Orşioektomi materyalleri biyokimyasal ve histopatolojık inceleme için ikiye bölünüp uygun şartlarda laboratuvara gönderildi. Tüm deneklere kansızlaştırma yöntemi ile ötenazi uygulandı. Testis torsiyonunda reperfüzyon hasarının önlenmesinde eksozomun etkisi biyokimyasal olarak, doku malondialdehit (MDA), superoksit dismutaz (SOD), katalaz (CAT), glutatyon peroksidaz (GPX) düzeylerine bakıldı. Ayrıca histopatolojik etkisini göstermek için Johnsen Testiküler Biyopsi Skorlaması (JTBS) ile değerlendirildi. Bulgular: Gruplar arasında MDA enziminde yapılan değerlendirmede anlamlı fark bulunmuştur (p=0,042). Travma grubunun MDA değeri, kontrol grubundan yüksek saptanmıştır (p=0,025). Gruplar arasında SOD değeri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak önemli fark bulunmamıştır (p=0,089). Gruplar arasında CAT değeri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak önemli fark yoktur (p=0,828). Gruplar arasında GPX enziminde yapılan değerlendirmede anlamlı fark bulunmuştur (p=0,016). Travma grubunun GPX değeri, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır. (p1-2=0,019). Travma grubuna göre lokal grubundaki sayısal düşüklük de yine istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p2-3=0,038). Johnsen Testiküler Biyopsi Skorlamasında yapılan değerlendirmede gruplar arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,001). Kontrol ve travma grupları arasındaki sayısal düşüş istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p1-2= <0,001). Kontrol ve lokal grupları arasında anlamlı fark bulunmuştur (p1-3=0,004). Travma ve intraperitoneal gruplarının arasındaki sayısal yükselik istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p2-4= 0,003). Sonuç: Sonuçta bu çalışma anne sütü eksozomunun testis torsiyonu modelinde yapılıp uzun dönem etkinliğine bakılan ilk çalışmadır. Tüm bu sonuçlar anne sütü eksozomonun testis torsiyonu-detorsiyonu olan hastalar için etkili bir teröpatik ajan olabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Testis torsiyonu, eksozom, anne sütü, kronik