Dijital Bağımlılık, Sosyal-Duygusal Yalnızlık ve Sağlıklı Aile Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Bir Ortaokul Örneği

Bu araştırma ortaokul öğrencilerinin dijital bağımlılığı, sosyal ve duygusal yalnızlığı ile sağlıklı aile arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırma, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde bulunan Gazimağusa İlçesindeki Çanakkale Ortaokulundaki 6, 7, ve 8. Sınıfta olan 750 öğrenci kapasiteli okulda 340 öğrenci katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak demografik bilgi formu, dijital bağımlılık ölçeği, sosyal duygusal yalnızlık ölçeği, sağlıklı aile ölçeği kullanılmıştır. Sonuçlar IBM SPSS İstatistik paket programı 25 ile SPSS AMOS 23 paketi kullanılarak tahminlenmiştir. Veri analizleri için Bağımsız T-Testi, Anova, Korelasyon, Regresyon ve son kısmında yapısal eşitlik modeli (YEM) kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre Bağısız t-testi öğrencilerinin cinsiyetlerine göre dijital bağımlık puanlarının arasında istatistik bakımından anlamlı seviyelerde farklılıklar saptanmıştır. Tek yönlü Anova analizine göre öğrencilerinin yaşlarına göre sosyal duygusal yalnızlık puanlarının arasında istatistik bakımından anlamlı seviyelerde farklılık bulunurken kullandıkları sosyal medya araçlarında bir farklılık bulunmamıştır. Regresyon ve Yapısal model sonuçlarına bakıldığı zaman öğrencilerinin sosyal duygusal yalnızlıklarının dijital bağımlılıklarını istatistik bakımından anlamlı seviyelerde ve pozitif şekilde yordadığı görülürken sağlıklı ailenin ise anlamlı seviyelerde ve negatif şekilde tahminlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Dijital Bağımlılık, Sosyal Duygusal Yanlızlık, Sağlıklı Aile