Diş-implant destekli sabit protezlerde konnektör tipinin ve farklı protez materyallerinin stres dağılımına etkisinin değerlendirilmesi: Sonlu elemanlar analizi

Bu çalışmanın amacı, diş-implant destekli sabit protez sistemlerinde farklı konnektör tiplerinin (rijit ve non-rijit) ve protetik üst yapı materyallerinin (monolitik zirkonyum, metal destekli porselen, PEEK altyapılı kompozit, zirkonyum altyapılı kompozit) implant, diş, dayanak ve kemikte üzerindeki stres dağılımına etkisini sonlu elemanlar analizi (FEA) yöntemiyle karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Çalışmada, ikinci molar bölgesinde implant ve ikinci premolar doğal diş desteği ile sabit üç üyeli köprü protezi içeren üç boyutlu modeller oluşturulmuştur. Her modelde farklı üst yapı materyalleri kullanılarak rijit ve non-rijit bağlantı tiplerine göre on iki ayrı model tasarlanmıştır. Modeller, her tüberkül tepesine 50 N toplam 11 kasp için 550N vertikal kuvvet, toplam 6 kasp için 300N bukkalden oblik kuvvet ve toplam 5 kasp için 250N lingual oblik kuvvetler altında analiz edilmiştir. Von Mises stres dağılımları implant, diş,abutment dayanak ve kemikte ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Monolitik zirkonyum kullanılan modellerde, tüm kuvvet uygulamalarında en düşük stres değerleri elde edilmiştir. PEEK altyapılı kompozit restorasyonlarda ise implant ve diğer komponentlerde (diş komponenti hariç) en yüksek stres değerleri gözlemlenmiştir. Metal destekli porselen ve zirkonyum altyapılı kompozit materyaller benzer stres seviyeleri göstermiştir. Non-rijit bağlantının implantın mesialine yerleştirilmesi, stres dağılımını optimize ederken; dişin distalinde yerleştirildiği durumlarda implant üzerindeki stres seviyeleri artmıştır. Ayrıca, bukkal yönden uygulanan oblik kuvvetlerin sistemde en fazla stres oluşturduğu tespit edilmiştir. Diş-implant destekli sabit protezlerde kullanılan konnektör tipi ve protetik materyal kombinasyonu, sistemin biyomekanik başarısı üzerinde belirleyici rol oynamaktadır. Monolitik zirkonyum materyal ve non-rijit konnektörün implantın mesialine yerleştirildiği tasarımlar, stres dağılımı açısından daha avantajlı görünmektedir. Bu bulgular, diş ile bağlantılı implant destekli protez tasarımının biyomekanik prensipler doğrultusunda şekillendirilmesinde materyalin ve kuvvet yönünün de önemli etkisi olduğunu göstermektedir.