Diyabet tanısı olan ve olmayan hastalarda zor havayolu ve zor entübasyonun değerlendirilmesi

Giriş: Diyabetik hastalarda zor hava yolu yönetimi, anestezi uygulamalarında ciddi komplikasyonlara yol açabilecek önemli bir zorluktur. Kronik hiperglisemiye bağlı bağ dokularındaki değişiklikler, hava yolu kontrolünü zorlaştırırken, zor entübasyon insidansının yüksek olması kapsamlı bir değerlendirme ve uygun ekipman hazırlığını zorunlu kılmaktadır. Bu çalışmada, diyabeti olan ve olmayan hastalarda zor laringoskopi ve entübasyon risklerinin çeşitli klinik parametrelerle prospektif olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal Metod: Bu çalışma, yerel Etik Kurulu onayı (2024/169) ve bilgilendirilmiş hasta onamı ile Ağustos-Aralık 2024 tarihleri arasında yürütülen prospektif gözlemsel bir çalışmadır. ASA I-III grubu, 18-70 yaş arası, 5 yıldan uzun süredir DM'si olan (Grup D) veya olmayan (Grup N) 120 hasta iki grupta değerlendirilmiştir. Preoperatif ve intraoperatif değerlendirmelerde yaş, cinsiyet, ASA sınıflaması, mallampati skoru ve Wilson skoru gibi parametreler incelenmiş, entübasyon sırasında VIDIAC skoru, süre, deneme sayısı, SpO2 ve diğer ölçümler kaydedilmiştir. Bulgular: Araştırmada zor hava yoluna yönelik parametreler değerlendirildiğinde, diyabetik ve diyabetik olmayan gruplar arasında Mallampati skoru, TMD dağılımı, Wilson skoru, VIDIAC skoru ve üst dudak ısırma testi sonuçları açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç: Çalışmamızda diyabetik hastalarda zor hava yolu insidansının daha yüksek olduğunu gözlemledik ve diyabetik olmayan grupla karşılaştırmalı olarak zor hava yolu skorlarını kaydettik. Sonuç olarak, diyabetik hastalarda zor hava yolu yönetimi, dikkatli preoperatif değerlendirme ve multidisipliner yaklaşım gerektiren karmaşık bir durumdur. Çalışmamız mevcut literatürü desteklemekle birlikte, daha geniş kapsamlı ve çok merkezli araştırmaların gerekliliğini vurgulamaktadır. Gelecekte, farklı klinik parametrelerin bir arada değerlendirildiği çalışmalar, bu hasta grubunda güvenli ve etkili hava yolu yönetimi stratejilerinin geliştirilmesine önemli katkılar sağlayabilir.