Duchenne Musküler Distrofili Çocuklarda Motor İmgelemenin Yürüme ve Denge Fonksiyonları Üzerine Etkisinin İncelenmesi

Çalışmanın amacı, Duchenne Musküler Distrofi (DMD)'li çocuklarda, fizyoterapi ve rehabilitasyon (FTR) programına ek uygulanan motor imgeleme (Mİ) programının yürüme ve denge fonksiyonları üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya alınan 38 DMD'li erkek çocuk Grup-A ve Grup-B olmak üzere iki gruba randomize edildi. Grup-A'ya 8 hafta boyunca haftada 2 gün FTR programı; Grup-B'ye 8 hafta boyunca haftada 2 gün FTR programına ek haftada 5 gün Mİ programı uygulandı. Gruplar, Brooke Alt Ekstremite Fonksiyonel Sınıflandırması, Modifiye Pediatrik Mini Mental Skala, Kinovea® Yazılım Programı, Zamanlı Kalk ve Yürü Testi (ZKYT), Süreli Performans Testleri (SPT), Pediatrik Berg Denge Skalası, Hareket İmgeleme Anketi-Çocuklar için (HİA-Ç), Mental Kronometre, İki Dakika Yürüme Testi (2DYT), Nöromusküler Hastalıklar için Motor Fonksiyon Değerlendirme Ölçeği (MFM-32), Gillette Fonksiyonel Yürüme Değerlendirme Anketi, North Star Ambulasyon Değerlendirmesi (NSAD), Beş Tekrarlı Otur-Kalk Testi (5TOKT), Pediatrik Düşme Korkusu Anketi (Ped-FOF), alt ekstremite kas kuvveti ölçümü, PedsQL-Çok Boyutlu Yorgunluk Skalası, PedsQL-Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği-Nöromusküler Modül ile değerlendirildi. Grupların yaş ortalaması 7,96±1,94 yıl (Grup-A) ve 9,03±1,71 yıl (Grup-B) olarak belirlendi. Çalışma sonucunda, Grup-A'da SPT-Merdiven inme (p=0,049), sağ kalça fleksörleri, sağ kalça ekstansörleri, sol kalça abdüktörleri, sağ diz ekstansörleri ve sol diz ekstansörleri kas kuvvetleri ortalama değerleri (sırasıyla; p=0,042; p=0,002; p=0,024; p=0,014; p=0,050) ve Ped-FOF(p=0,047); Grup B'de HİA-Ç, Mental Kronometre (sırasıyla; p≤0,001; p≤0,001), Kinovea®-Yürüme Hızı (p=0,003), 2DYT (p=0,037), SPT-Merdiven inme ve 10m yürüme (sırasıyla; p=0,001; p=0,039), MFM-32-D1 (p=0,036), sağ kalça fleksörleri ve sağ kalça ekstansörleri kas kuvvetleri ortalama değerleri (sırasıyla; p=0,036; p=0,001), Ped-FOF (p=0,004) ve PedsQL-Çok Boyutlu Yorgunluk Skalası-Bilişsel (p=0,022) parametrelerinde iyileşme bulundu. Gruplarda görülen değişimler karşılaştırıldığında, yalnızca HİA-Ç ve Mental Kronometre sonuçları (sırasıyla; p≤0,001; p≤0,001) Grup-B lehine anlamlıydı. Sonuçlarımız, DMD'li çocuklarda FTR programına ek uygulanan Mİ programının, çocukların yürüme hızı, yürüme mesafesi, fonksiyonel performans ve alt ekstremite kas kuvvetlerine olan katkıları sebebiyle yürüme ve denge fonksiyonlarının korunması ve gelişmesi için uygulanabilir bir program olduğunu göstermiştir.