Ebeveynin bağlanma biçimi ile ebeveyn tutumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Ebeveynin Bağlanma Biçimi ile Ebeveyn Tutumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi Amaç: Bu araştırma 2-6 yaş arası çocuğa sahip anne ve babaların kendi ebeveynlerine bağlanma biçimi ile kendi çocuklarına sergiledikleri ebeveynlik tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırma, Gaziantep il merkezinde Sağlık Bakanlığı'na bağlı Cengiz Gökçek Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Çocuk Gelişimi Birimine yönlendirilen 2-6 yaş çocuğa sahip 187 anne ve 112 baba ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak Aile Bilgi Formu, Ana-Babaya Bağlanma Ölçeği (ABBÖ) ve Ebeveyn Tutum Ölçeği (ETÖ) kullanılmıştır. Bir nicel araştırma tekniği olan tarama modeli kullanılarak yapılan çalışmanın istatistiksel analizleri SPSS 20.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde; t-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Korelasyon Testi kullanılmıştır. Bulgular: 2-6 yaş çocuğa sahip annelerin gebelik durumunun (planlı-plansız), hamilelikte sorun yaşama durumunun, çocuk ile ilgilenen kişinin, emzirme süresinin ve ekonomik durumunun ebeveynin bağlanma stiline ve sergiledikleri ebeveyn tutumuna göre anlamlı fark göstermediği tespit edilmiştir. Ebeveynlerin sahip oldukları çocuğun cinsiyetinin, ebeveynin eğitim düzeyinin, mesleğinin, medeni durumun ve gelir düzeyinin ise ebeveynin bağlanma biçimini ve sergiledikleri ebeveyn tutumunu anlamlı bir şekilde etkilediği belirlenmiştir. Sonuç: Araştırmada 2-6 yaş çocuğa sahip anne babaların ebeveynine bağlanma şeklinin ve çocuğuna karşı sergilediği ebeveynlik tutumu arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Kendi anne ve babasına olumlu bağlanan ebeveynlerin çocuklarına karşı daha çok demokratik tutum sergilediği, olumsuz olarak algılayan annelerin ise otoriter ve izin verici tutum sergiledikleri ortaya çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Bağlanma, ana babaya bağlanma, ebeveyn tutumu.