Ebeveynlik stilleri ile çocukların duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada okul öncesi eğitime devam eden çocukların duygu düzenleme becerilerinin ve anne babaların ebeveynlik stillerinin sosyodemografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını, duygu düzenleme becerileri ile ebeveynlik stilleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ili Etimesgut ve Sincan İlçe Milli Eğitim Müdürlüklerine bağlı anaokullarında eğitim alan toplam 226 çocuğun annelerinden (N=226) ve babalarından (N=226) olmak üzere toplam 452 ebeveyn oluşturmaktadır. Araştırmada çocuklar ve ailelerine ilişkin sosyodemografik özellikleri belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan "Demografik Bilgi Formu", çocukların duygu düzenleme beceri düzeylerini belirlemek amacıyla "Duygu Düzenleme Ölçeği", çocukların anne babalarının ebeveynlik stillerini belirlemek amacıyla "Anne Babalık Stilleri ve Boyutları Ölçeği" uygulanmıştır. Verilerin analizi için frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma teknikleri ile bağımsız değişken t- testi, ANOVA ve LSD testi işe koşulmuştur. Araştırma sonucunda ebeveynlerin her ikisinin de sahip olduğu demokratik ebeveynlik stili ile çocukların duygu düzenleme-kontrol alt boyutu arasında pozitif ve anlamlı, değişkenlik/olumsuzluk alt boyutu arasında ise negatif ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayrıca ebeveynlerinin her ikisinin de sahip olduğu otoriter ebeveynlik stili ile çocukların duygu düzenleme-kontrol alt boyutu arasında negatif ve anlamlı, değişkenlik/olumsuzluk alt boyutu arasında ise pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Babaların sahip olduğu izin verici ebeveynlik stili ile duygu düzenleme-kontrol alt boyutu arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken değişkenlik/olumsuzluk alt boyutu arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Annelerin sahip olduğu izin verici ebeveynlik stili ile çocukların duygu düzenleme-kontrol alt boyutu arasında negatif ve anlamlı, değişkenlik/olumsuzluk alt boyutu arasında ise pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Çocukların duygu düzenleme beceri düzeyleri sosyodemografik değişkenler açısından incelendiğinde; cinsiyet, doğum sırası, anne olma yaşı, anne öğrenim durumu değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Anne yaşı, baba yaşı, kardeş sayısı, baba öğrenim durumu, ebeveynlerin çalışma durumu değişkenlerine göre ise anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Son olarak ebeveynlerin ebeveynlik stilleri sosyodemografik değişkenler açısından incelendiğinde ise; çocuk yaşı, ebeveyn yaşı, kardeş sayısı ve baba öğrenim durumu değişkenlerine göre anlamlı bir şekilde farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Çalışma durumu, doğum sırası, ebeveyn olma yaşı değişkenlerine göre ise anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Bu bulgulara göre demokratik ebeveynlik stilini benimseyen ebeveynlerin çocuklarının duygu düzenleme becerilerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları literatür çerçevesinde tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.