6-hidroksidopamin sıçan Parkinson modelinde valproik asidin motor aktivite, oksidatif stres parametreleri, apoptotik mekanizmalar ve epigenetik mekanizmalar üzerindeki etkileri

Parkinson Hastalığı (PH), dopaminerjik nöronların ölmesi sonucu hastaların motor aktivitesinin kötüleşmesi ile karakterize olur. Günümüzde yanlızca semptomatik tedavi mevcuttur, bu sebeple nörokoruyucu ve nörorestoratif tedavi geliştirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır. PH modellerinde yapılan çalışmalar histon deasetilaz inhibisyonunun olası nörokoruyucu etkilerini göstermiştir. Epilepsi hastalarının tedavisinde kullanılan Valproic asit, bir histon deasetilaz inhibitörüdür ve PH modellerindeki etkisini araştıran kısıtlı sayıda çalışma mevcuttur. Bu çalışmanın amacı, 6-hidroksidopamin PH hayvan modelinde post akut olarak kullanılan valproik asidin; nöronal sağkalım, motor aktivite, oksidatif stres parametreleri, apoptotik mekanizmalar ve histon asetilasyonu üzerindeki etkilerini günümüz tedavisindeki altın standart levodopa ile karşılaştırmaktır. Bu çalışmanın sonuçları, valproik asit tedavisinin apoptotik nöron sayısını düşürdüğünü ve dopaminerjik nöron sayısını arttırdğını göstermiştir. Valproik asit tedavisi malondialdehit seviyesini düşürerek ve superoksit dismutaz, glutatyon s-transferaz ve redükte glutatyon aktivitelerini arttırarak oksidatif stresi azaltmıştır. Hücre sağkalımı ve çoğalmasında önemli olan p90 RSK ve ribozomal S6 protein fosforilasyonları valproik asit tedavisi ile artmıştır. Ayrıca histone asetilasyonu da valproik asit tedavisi ile bir miktar artmıştır. Lokomotor aktivite parametrelerinde iyileşme görülse de, kontrol gruplarına göre lokomotor aktiviteler düşük kalmıştır. Bu sonuçlar PH tedavisinde valproik asidin tedavi potansiyeli olabileceğini göstermektedir, ancak valproik asidin tedavideki sınırlarını ve potansiyel etkilerini tam olarak anlayabilmek için ek çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.