Labour, subject and the otherness

Emek üzerine yapılan tartışmalar çoğunlukla ekonomi ve polika gibi alanlarla sınırlı kalmaktadır. Buna göre , bir şey üzerine emek harcamak genellikle öznenin sosyo-ekonomik ve politik sistemle olan uyumuna işaret etmektedir. Bu görüş özneye kurucu (belirleyici) bir rol vermektedir. Yani, aklın ilkelerine göre hareket eden özne sistemin rasyonel yapısını kavrayarak ona göre davranır. Böylelikle, onun tarafından yapılan emek olarak kabul edilir. Ancak, öznenin salt kurucu olarak alınması , emeğin anlamının ,öznenin yaşamsal olanla ilişkisi sonucunda ortaya çıktığını gözden kaçırmamıza sebep olabilir. Bu sepeble, yaşamın temalandırılamayan (ya da sınırları çizilemeyen) taraflarına bakmak emeğe anlamını veren şeyi görmemizi sağlayacaktır. Buna işaret etmek için, öteki kavramı üzerine düşünmenin, öznede eritilemeyeni anlamak için yararlı olacağına inanıyorum. Bu tezde de emeği özne ve öteki arasındaki karşılıklı gerilim üzerinden yeniden ve daha çok şeyi içerek biçimde yorumlanın yollarını araştımak istiyorum.