DoctorateOpen Access

Enterik bakterilerde hızlı antibiyotik duyarlılık testi için yeni bir besiyeri geliştirilmesi

2007
0 views
0 downloads
Advisor: Prof.dr. Seyyal Rota

Abstract (TR)

Gelistirilen pek çok hızlı antibiyotik duyarlılık testleri bir takım sıkıntıları ve dezavantajlarından dolayı özellikle gelismekte olan ülkelerde genis kullanım sahası bulamamıstır. Çalısmamızda Enterik bakterilerin disk diffüzyon agar antimikrobiyal testi için 4,5-5,5 saatte sonuç verebilen, kullanımı kolay ve ucuz olan basit bir metot gelistirilmistir. Bu metotta M olarak isimlendirilen besiyerinde indikatör olarak fenol kırmızısı kullanılmıstır. Bu metodun temeli besiyerindeki pH indikatörü aracılığıyla bakteriler tarafından olusturulan asitlerin gösterilmesine dayanmaktadır. Bu yeni ?Renk Değisikliğine Dayalı? metotla 271 farklı Enterik bakteri izolatının (E. coli, Klebsiella ve Enterobacter) Ampisilin, Aztreonam, Sulbaktam/Ampisilin, Amikasin, Gentamisin, Trimetoprim-Sulfametoksazol, Seftazidim, Siprofloksasin, Piperasilin tazobaktam, İmipenem, Sefuroksim ve Nalidiksik aside karsı duyarlılık durumları test edilmistir. Ve sonuçlar konvansiyonel disk diffüzyon agar yönteminde kullanılan Mueller Hinton Agar besiyeri ile karsılastırılmıstır. Buna göre ?minor hata? en çok rastlanan hata olarak tespit edilmistir. Ancak tüm bakteri izolatlarında minor, major ve çok major hata oranları sırasıyla 4.2%, 0.6% ve 0.8% olarak elde edilmistir. Ve tüm bakteri izolatları göz önünde bulundurulduğunda iki metot arasında uyumluluk oranı da ortalama olarak %95.1 olarak tespit edilmistir. Sonuç olarak çalısmamızda gelistirilen modifiye disk diffüzyon agar metodu (M besiyeri), Enterik bakteri izolatlarının antimikrobiyal duyarlılık testleri için zaman alıcı olmaması ve okunmasının kolay olması sebebiyle konvansiyonel disk diffüzyon metotlarından daha üstün olarak bulunmustur.

Author

Dr. Muhammed Akbar Yoldaş

How to Cite

Muhammed Akbar Yoldaş (Doktora Tezi). Enterik bakterilerde hızlı antibiyotik duyarlılık testi için yeni bir besiyeri geliştirilmesi, 2007, Gazi University.

License

Tüm Hakları Saklıdır

This work is shared under the specified license terms.

More theses from Gazi University