Erişkin yoğun bakımda mekanik ventilatöre bağlı hastalarda nütrisyonun renal fonksiyon, morbidite, mortalite üzerine etkileri

Beslenme desteği yoğun bakım ünitesindeki (YBÜ) tedavinin ana parçası olarak kabul edilmiştir. Yoğun bakım hastalarında ideal kalori alımı hala tartışmalı bir konudur. Bu tartışma yoğun bakım hastalarında düşük kalori alımının zararla sonuçlanacağını ileri süren güncel kanıtların yanı sıra fayda sağlayacağını belirten diğer çalışmalarla daha da alevlenmiştir. ABH'nın genel toplumda görülme sıklığı %1'in altında iken hastanede yatan hastalarda bu oran %2-7, yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) takip edilen hastalarda ise % 5-30'a kadar yükselmektedir Çalışmamızın amacı hedef beslenme (Target feeding: TF) ve hipokalorik (Under feeding: UF) beslenmenin yoğun bakım hastalarının renal fonskiyonları üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Karadeniz Teknik Üniversitesi Klinik Araştırmalar etik kurul onayı (2013/82) alındıktan sonra 2003 – 2012 yılları arasındaki dönemde Anesteziyoloji ve Reanimasyon Yoğun Bakım Ünitesi'nde takip ve tedavisi yapılan hastalar incelendi. Hastalar Grup TF (target feeding); günlük verilen enerjinin günlük enerji gereksinimine oranı %70-%110 arası olması, Grup UF ( under feeding) ; günlük verilen enerjinin günlük enerji gereksinimine oranı %70'in altında olması şeklinde iki gruba ayırdık ( Grup TF'de 92 hasta, Grup UF'de ise 199 hasta). Hastaların demografik özellikleri, yoğun bakım yatış süresi, reentübasyon, tekrar yoğun bakım ünitesine yatış, 28inci gün mortalitesi ve yoğun bakım mortalitesi kaydedildi. Yine İlk 14 gün boyunca her gün için hastaların laboratuar parametreleri olarak Kreatinin, BUN, Laktat; hemodinamik takiplerle OAB (ortalama arter basınçları), CVP (santral venöz basınç), Günlük sıvı balansı kaydedildi. Yine 14 gün boyunca hastaların vazopressör kullanımı takip edildi. Güncel bilgiler ışığında böbrek hasarını değerlendirmek için RIFLE, AKIN sınıflama skorları 14 gün boyunca kaydedildi. Hastaların takip edilen 14 gün boyunca RRT tedavisi alıp almadıkları belirlendi. Hastaların demografik verileri açısından fark bulunamadı.28. gün mortalitesi ve yoğun bakım mortalitesi açısından da iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0,05). Yoğun bakımda kalış süresi Grup UF'de Grup TF'ye göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha az bulundu (p<0.001). v Renal fonksiyon açısından başlangıçta fark bulunmayan iki grup arasında yatış süresi uzadıkça Kreatinin, BUN değerlerinde anlamlı farklılık gelişti. Bu gelişme UF (Yetersiz beslneme) Grubu aleyhineydi. Kliniğimizin 10 yıllık hasta takiplerinde hastaya uygulanan RRT desteğinin uluslararası guideline ve rehberlere uygun şekilde RIFLE ve AKIN skorlarıyla uyumluluk gösteRdiği tespit edildi. Halen aktif kullanılması konusunda üzerinde tartışmalar olan bu skorlama sistemleri ile %80'lerin üstünde uyumluluk yakalanmıştır. (p<0,001) Çalışmamızın verilerine göre yetersiz kalori alımı yüksek kreatinin, BUN laboratuar değerleri ve kötü RIFLE, AKIN skorlarıyla koreledir. Yoğun bakımızda düzenli takip edilen RIFLE ve AKIN skorlamaları akut renal hasar için hem uyarıcı olmuştur hem de renal replasman tedavisi için uyumlu takip parametreleridir. Renal replasman tedavisinde RIFLE ve AKIN yanında klavuzların önerdiği ek parametreler yoğun bakımlarda takip edilmelidir. Sonuç olarak düşük kalorili beslenmenin yoğun bakım hastalarında renal risk oluşturduğu ve bu nedenle gözden geçirilmesi gereken bir strateji olduğu aşikardır.