Eski Uygur Türkçesi örneğinde eşdizim (Altun Yaruk, Maytrisimit, Huastuanift, Kuanşi im Pusar)

Eşdizimlilik, iki ya da daha fazla kelimenin sıklıkla bir araya gelerek oluşturduğu anlamlı sözcük birliktelikleridir. Bugünkü modern anlamı ile ilk defa 1957'de Firth tarafından kullanılan eşdizimlilik kavramı devamında Halliday ve Sinclair aracılığıyla geliştirilmiştir. Genel olarak sıklık temelli ve anlam temelli şeklinde kullanılan iki farklı yaklaşım mevcuttur. Sıklık temelli yaklaşımın savunucuları Firth, Halliday ve Sinclair iken anlam temelli yaklaşımın savunucuları Cowie, Howarth ve Mel'cuk'tur. Bu çalışmada Eski Uygur Türkçesine ilişkin metinlerden oluşturulmuş bir derlem yardımıyla eşdizimi belirlemeye yönelik ölçütler ve eşdizimlilik tasnifleri göz önünde bulundurularak isim+ isim, isim+ fiil ve sıfat+ isim formları ile gerçekleştirilen eşdizimli sözcükler incelenmiştir.