Kierkegaard'da varoluşsal geçişler ve özgürlüğün yaratılması

Kierkegaard'ın felsefesinde özgürlük, neredeyse tüm temalarla iç içe geçmiş, varoluşla ayrılmaz bir şekilde bağlantılı, merkezi bir kavramdır Kierkegaard, benliği özgürlük olarak tanımlar ve benliğin sabit bir doğası olmadığını öne sürer. Aksine, benlik, bireyin yaptığı seçimler aracılığıyla kendini gerçekleştirir ve bu sürecin pasif olmaması gerekir; birey, belirsizlik karşısında seçimler yapma cesareti göstermeli ve yaptığı bu seçimlerin tüm ahlaki sorumluluğunu üstlenmelidir. Kierkegaard'ın özgürlük anlayışının merkezinde, Hegelci düşünceye karşıtlık yer alır. Hegel felsefesinde özgürlük ve birey, kapsamlı bir determinizm sistemi içinde açıklanır ve birey, tarihsel gelişimin bir aşaması olarak görülür. Hegel için her şey bir sistem içinde ele alınır ve kesinlik arayışı ön plandadır. Ancak Kierkegaard, bu tür bir sistemin bireyin varoluşunu geçersiz kıldığını savunur, çünkü sistem, bireyi daha büyük, kişisel olmayan bir anlatıya dahil etmeye çalışır. Aksine varoluş, doğası gereği öngörülemezdir ve herhangi bir sistemin içine dahil edilemez. Bu çalışmada Kierkegaard'ın özgürlük anlayışını ve felsefesini Hegel felsefesine yönelik olan karşıtlığı içerisinde okumaya çalışırken, estetik, etik ve dini varoluş aşamalarında özgürlüğün nasıl kurulduğunu açıklamaya çalıştım. Özellikle Hegel'in sistematik ve tarihsel bakış açısını, Kierkegaard'ın bireysel ve öznel özgürlük anlayışıyla karşılaştırarak, özgürlüğün nasıl farklı şekillerde ele alındığını inceledim. Hegel'in felsefesi çalışmaya felsefi bir arka plan sağlasa da bu çalışmanın temel amacı Kierkegaard'ın özgürlük düşüncesine yaptığı özgün katkıyı ortaya koymaktır.