Farklı lokasyonlardaki sucul ortamlardan (Bostancı-İstanbul, İnegöl-Bursa, merkez-Çanakkale) izole edilen mikroorganizmaların biyoteknolojik proseslerde değerlendirilmesi

Mikroalgler, süngerler ve mercanlar gibi canlılara karşı savunma için ürettikleri biyoaktif metabolitleri içeren fizyolojik adaptasyon özelliklerine sahiptirler. Fungus sınıfında yer alan bazı küfler ise antibiyotik gibi biyolojik aktivitelere sahip moleküller üretmektedirler. Mikroalgler ve funguslar doğal antimikrobiyal etki gösteren metabolitlere sahip oldukları için günümüzde antimikrobiyal ajan üretiminde büyük öneme sahiptirler. Ayrıca, hücre içlerinde biriktirdikleri protein, karbonhidrat, yağ asitleri, vitamin ve mineraller gibi değerli metabolitleri sebebiyle biyoyakıt hammaddesi olarak kullanılabilirliği gibi pek çok kullanım alanları bulunmaktadır. Bu tezin amacı; farklı lokasyonlardan alınan, tatlı (dere) ve tuzlu (deniz) su numunelerinden izole edilen mikroorganizmaların tür tanımlanmaları yapılarak, antimikrobiyal aktiviteleri ve biyoyakıt hammaddesi olarak kullanım kapasitelerini araştırmaktır. Su numuneleri İstanbul Bostancı Sahili'nden, Çanakkale Limanı'ndan ve Bursa İnegöl'de bulunan Kalbur Deresi'nden alınmıştır. Alınan su numunelerinden bir adet küf, iki adet mikroalg izole edilmiş ve moleküler tanımlamaları yapılmıştır. Rhizopus stolonifer, Chlorella vulgaris ve Tetradesmus obliquus şeklinde tanımlanan izolatların özütleri etanol, metanol, dietil eter ve diklorametan çözücüleri kullanılarak elde edildikten sonra disk difüzyon ve minimum inhibisyon konsantrasyonu (MİK) yöntemi ile antimikrobiyal aktiviteleri tayin edilmiştir. Tetradesmus obliquus ve Rhizopus stolonifer özütlerinin belirgin bir antimikrobiyal aktivitelerinin olmadığı tespit edilmiştir. Öte yandan Chlorella vulgaris'in diklora metan özütünün MİK değerinin 78,125 µg/mL olduğu belirlenmiştir. İzolatların biyoyakıt hammaddesi olarak kullanılabilirliğini belirlemek için GC-FID ile yağ asidi metil esterleri (FAME) analizi yapılmıştır. Üç mikroorganizmada da ortak olarak bütirik asit, kaproik asit ve palmitik asit yüksek oranlarda bulunmuştur. Sonuç olarak izole edilen yerli izolatların sürdürülebilir ve çevre dostu enerji kaynağı olarak biyoteknolojik uygulamalarda kullanılabilirliği belirlenmiştir.