Farklı tip yapıştırıcı ajanlarla yapıştırılan ortodontik braketlerin çevresinde gelişen demineralizasyonların kesme kopma dayanımına etkisinin değerlendirilmesi: İn-vitro çalışma

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı tip yapıştırma ajanları kullanılarak yapıştırılan ortodontik braketlerde gelişen demineralizasyonların kesme kopma dayanımlarına etkisinin laboratuvar ortamında değerlendirilmesidir. Yöntem: Gemini metal braketlerle yapıştırılmış 60 adet çekilmiş insan üst premolar dişi, 20'şer örnekten oluşacak şekilde üç gruba ayrıldı. Grup 1'de Transbond™XT (asit+primer+adeziv), Grup 2'de GC Ortho Connect® (asit+tek aşamalı adeziv) ve Grup 3'te Transbond™Plus (primer+adeziv) ajanları kullanılarak braketlenmiş ve demineralizasyona uğramış dişler kullanıldı. Başlangıç (T0) ve 28 gün yapay karyojenik süspansiyonda bekletildikten sonraki (T1) ortalama demineralizasyon değerleri belirlenen örnekler düşük çevrimli, kapalı çevrim kontrollü, 300 mm/dk uç hızına sahip ve 10N kapasiteli yorulma makinesinde döngüsel yükleme testine tabi tutularak kopma vuruş sayılarına göre kesme kopma dayanımları karşılaştırıldı. Bulgular: Hem T0 hem T1 döneminde grupların demineralizasyon değerleri arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). T1'de, T0'a kıyasla tüm gruplardaki demineralizasyon değerleri anlamlı artış gösterdi (p<0,05). GC Ortho Connect® kullanılan Grup 2'nin kopma vuruş sayısı, Transbond™XT kullanılan Grup 1 ve Transbond™Plus kullanılan Grup 3'e kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek bulunurken (p<0,05); Grup 1 ve Grup 3 arasında anlamlı farklılık bulunmadı (p>0,05). Demineralizasyon ile kopma vuruş sayıları arasında anlamlı şekilde negatif korelasyon gözlendi (p<0,05). Grup 1 ve Grup 3'te 9'ar, Grup 2'de ise 7 adet örnekte sert doku hasarı gözlendi. Sonuç: Braket çevresinde gözlenen demineralizasyon artışlarının braketlerin kopma dayanımını olumsuz etkilediği; ancak bu artışların kullanılan yapıştırıcı ajan tipi veya yapıştırma tekniğinden bağımsız gerçekleştiği belirlenmiştir. Asit+adeziv şeklinde uygulanan GC Ortho Connect® ajanının, demineralizasyon varlığında nispeten düşük sert doku hasarı ve üstün kesme kopma dayanımı sergilemesi, uzun süreli ortodontik tedavilerde klinik açıdan avantajlı olabileceğini göstermektedir.