Farklı vertikal yüz tiplerine sahip hastalarda tedavi sonrasındaki oklüzal temas yüzeylerinin değişimlerinin incelenmesi

Bu prospektif çalışmanın amacı farklı vertikal büyüme paterni olan bireylerde 1 yıllık retansiyon döneminde posterior oklüzal temas alanlarındaki değişiklikleri araştırmaktır. Çalışma gruplarını, Yeditepe Üniversitesi Diş hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı'nda çekimsiz sabit ortodontik tedavi görmüş 30 brakifasiyal, 30 dolikofasiyal hasta oluşturmuştur. Kontrol grubu ise ortodontik tedavi görmemiş, normal dik yöne sahip 30 bireyden oluşturulmuştur. Tüm hastalara tedavi sonrası alt ve üst çenede kanin-kanin arası sabit pekiştirme apareyi uygulanmıştırr. Tedavi sonrası (T1), 6 ay (T2) ve 1 senelik retansiyon periyodu sonunda (T3) tüm hastaların alt ve üst dental taramaları ve kapanış kayıtları üç boyutlu ağıziçi lazer tarayıcı (Cerec, Omnicam) ile alınmıştır. Oklüzal temas alanları, dijital modeller üzerinde görüntü analiz yazılımı (ImageJ) kullanılarak mm2 cinsinden ölçülmüştür. İstatistiksel analizler sonucunda, kontrol grubu ile brakifasiyal ve dolikofasiyal gruplar arasında başlangıç ortalama oklüzal temas alanı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmiştir (p<0.001). T1,T2 ve T3'te kontrol grubunun ortalama oklüzal temas alanı, brakifasiyal ve dolikofasiyal gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0.001). T1'de brakifasiyal ve dolikofasiyal gruplarının ortalama oklüzal temas alanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmezken (p>0.05), T2 ve T3'te brakifasiyal grubunun ortalama oklüzal temas alanı, dolikofasiyal grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p<0.001). T1-T2 döneminde oklüzal temas alanlarındaki değişim brakifasiyal grupta dolikofasiyal gruba göre anlamlı derecede daha fazlaydı (p<0.001) ve her iki grupta da retansiyon döneminin ilk 6 ayındaki değişiklikler ikinci 6 aya kıyasla önemli ölçüde daha fazlaydı (p<0.001). Sonuç olarak, ortodontik tedaviyi takiben ilk bir yıl içinde posterior oklüzal temaslarda belirgin bir artış meydana gelmiştir ancak bu brakifasiyal ve dolikofasiyal hastalar arasında farklılık göstermiştir. Brakifasiyal hastaların her dönemdeki oklüzal temas alanları ve ilk 6 aydaki oklüzal temas alanlarındaki artış dolikofasiyal hastalara göre yüksek bulunmuştur.