Felsefi bir problem olarak yalnızlık

'Felsefi bir problem olarak yalnızlık' başlıklı bu çalışmada yalnızlık kavramının felsefi temelleri açıklanmaya çalışılmaktadır. Günümüzde sıklıkla olumsuz şekliyle açığa çıkan yalnızlık kavramının felsefi temellerinin açıklanmasıyla birlikte bu kavramın daha iyi anlaşılması ve aynı zamanda yalnızlığın olumlu boyutlarına dikkat çekilmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda tezin birinci bölümünde öncelikle bu kavramın tanımı üzerinde durulmaktadır. Yalnızlığın pek çok tanımı bulunmaktadır. Bu durum yalnızlığın tek bir tanımından bahsetmeyi zorlaştırmaktadır. Bu yüzden öncelikle yalnızlığın psikoloji ve felsefe alanında yapılmış tanımlarına yer verilmiş daha sonra yalnızlığın bütüncül bir tanımı yapılmaya çalışılmıştır. Yalnızlık çalışmanın amacına uygun biçimde evrensel bir içe dönüş olgusu olarak tanımlanmıştır. Yalnızlığın felsefi temelini açıklamaya elverişli bir tanımı oluşturulduktan sonra birinci bölümde yalnızlık kavramının daha iyi anlaşılabilmesi için mahiyetine ve türlerine ilişkin bilgilere yer verilmektedir. Yalnızlık mahiyeti gereği hem olumlu hem de olumsuz şekilde anlaşılabilecek bir kavramdır. Bu yönüyle çok çeşitli sebeplerden açığa çıkabilmektedir. Açığa çıkma sebeplerine göre de türlere ayrılmaktır. Açığa çıkan yalnızlık türlerinden üçü olan ontolojik epistemolojik ve etik yalnızlık türleri aslen kaynaklarını felsefi bakış açılarından almaları bakımından yalnızlığın felsefi temelli bir kavram olduğunu göstermektedirler. Bu bağlamda ikinci bölümde bu üç tür yalnızlık seçilen belirli düşünürlerin yaklaşımları üzerinden açıklanmaktadır. Sonuç bölümünde ise yalnızlık kavramının modern felsefe açısından ne anlam ifade ettiğine dair kısa bir değerlendirmeye yer verilmektedir.