Fizyoterapi ve rehabilitasyon eğitiminde dijitalleşme: RenPy tabanlı etkileşimli öğrenme deneyimi

Dijital teknolojilerin sağlık profesyonelleri eğitiminde giderek daha fazla önem kazanmasıyla birlikte, özellikle elektroterapi gibi teknik içeriği yoğun derslerde etkileşimli öğrenme araçlarına duyulan ihtiyaç artmıştır. Bu çalışmanın amacı, Ren'Py tabanlı etkileşimli öğrenme materyallerinin fizyoterapi lisans öğrencilerinin öğrenme süreçleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma, üç kollu, tek kör, randomize kontrollü bir çalışma olarak yürütülmüştür. Elektroterapi dersini daha önce almamış toplam 80 ikinci sınıf öğrencisi rastgele olarak üç gruba atanmıştır: Geleneksel Eğitim (GE) Grubu (n=23), Dijital Eğitim (DE) Grubu (n=29) ve Geleneksel ve Dijital Eğitim (GvDE) Grubu (n=28). Tüm gruplar teorik ve pratik eğitim aldıktan sonra teori ve uygulama sınavlarına tabi tutulmuştur. Geleneksel eğitim yaklaşık 3 saat, dijital modül ise ortalama 45 dakikada tamamlanmıştır. Ayrıca Bilişsel Yük Ölçeği, Fizyoterapi Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği (FMYTÖ) ve Öğretim Materyali Motivasyon Ölçeği (ÖMMÖ) kullanılmıştır. Sonuçlara göre teorik sınav puanları gruplar arasında benzer bulunmuştur (p=0.616). Pratik sınavlarda ise GE ve GvDE gruplarında, DE grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek performans göstermiştir (sırasıyla p=0,007; p=0,002). GvDE grubunun ÖMMÖ puanları GE grubuna göre daha yüksek bulunurken (p=0,022), bilişsel yük GE grubunda GvDE ve DE gruplarına göre anlamlı olarak daha fazlaydı (sırasıyla, p=0,020, p=0,016). Bulgular, dijital araçların tek başına yeterli olmadığını ancak hibrit modellerin motivasyonu artırarak pratik becerileri destekleyebileceğini göstermiştir.