Gazi Üniversitesi Hematoloji Bölümü'nde izlenen KLL hastalarının tedavi yanıtlarının değerlendirilmesi

Bu çalışmada 1998-2011 yılları arasında tanı almış olup, kemoterapi verilen 71 KLL tanılı hastanın aldıkları tedaviler, tedavi yanıtları ve bir sonraki tedavi ihtiyacına kadar geçen süre geriye dönük olarak incelendi. Verilen tedavilerin ve prognostik belirteçlerin tedavi yanıtı, yanıt süresi ve GSK'ye etkileri araştırıldı.Hastaların demografik özellikleri ve tanıdaki evre, Hb, BK, PLT, LKZ, B2- mikroglobulin düzeyi, CD38 ve Zap-70 ifadelenmesi, kemik iliği infiltrasyon paterni, SHZ düzey ve oranları; ve FISH ile bakılan 13q delesyonu, 11q delesyonu, 17p delesyonu ve trizomi 12 sonuçları kaydedildi. Aldıkları tedaviler alkilleyci temelli, fludarabin temelli ve kemoimmunoterapi olarak sınıflandırıldı.Kemoimmunoterapi ve fludarabin temelli tedavilerin tam yanıt yönünden alkilleyici temelli tedavilere üstünlüğü gösterildi (sırasıyla göreceli risk 20,0; p=0,007 ve göreceli risk 16,1; p=0,011).SHZ yüksekliği (p=0,002), anormal SKLO (p=0,028), CD38 ifadelenmesinin %30 ve üstünde olması (p=0,042) ve yüksek riskli FISH bulguları (p=0,026) bir sonraki tedaviye kadar geçen sürenin kısalığı ile ilişkili bulundu. SHZ yüksekliği (p=0,008), CD38 ifadelenmesinin %30 ve üstünde olması (p=0,012), Hb düzeyinin 11g/dl'nin altında olması (p<0,001) ve yüksek riskli FISH bulgularının varlığının (p=0,006) GSK'yi olumsuz etkilediği saptandı.Başlangıç tedavisiyle ve herhangi bir basamakta tam yanıt elde edilebilen hastalarda GSK diğerlerinden anlamlı olarak uzun bulundu.Fludarabin dirençli vakalarda kombinasyon tedavileri ve kemoimmunoterapi ile yanıt alınabildiği, ancak GSK'nın kısa olduğu (ortanca 51 ay) izlendi. Kemoimmunoterapi yanıtsız hastalarda diğer tedavi seçenekleri ile yanıt alınma olasılığının çok düşük olduğu ve GSK'nın çok kısa olduğu (ortanca 13 ay) görüldü.Anahtar kelimeler: Kronik lenfositik lösemi, tedavi, serbest hafif zincir