Glukokortikoid yoksunluk sendromu: Vigibase verileri kullanılarak vaka orantısızlık analizi

Glukokortikoidler yoksunluk sendromu ile ilişkilidir, ancak ciddi durumlara neden olan spesifik gruplar net değildir. Bu çalışmanın amacı, yoksunluk açısından anlamlı farmakovijilans sinyalleri gösteren glukokortikoidleri belirlemektir. Çalışma, farklı glukokortikoid türlerini karşılaştırmış ve yoksunluk için anlamlı farmakovijilans sinyalleri gösterenleri tanımlamıştır. Ocak 2013–Aralık 2023 tarihleri arasında VigiBase'teki Glukokortikoid Yoksunluk Sendromu (GYS) raporlarından bölge, şiddet, yaş grubu, cinsiyet ve endikasyon bilgileri elde edilmiştir. Toplam 343.296 advers ilaç reaksiyonu arasında 1.713'ü yoksunluk sendromudur ve kadınlarda daha yüksek prevalans (%60) gözlemlenmiştir. Vakaların %28'inden prednizon, %17'sinden hidrokortizon ve %14'ünden betametazon sorumludur. Vaka sayıları 2021 yılında zirve yapmış ve en yüksek insidans 18–44 yaş arasında (%36) görülmüştür; farklı glukokortikoidler için bölgesel farklılıklar da gözlemlenmiştir. Vakaların %77'si ciddi olarak sınıflandırılmış olup %18'i uzun süreli hastaneye yatış gerektirmiştir. Betametazon, triamkinolon ve hidrokortizon için baskın uygulama yolu topikal; prednizon ve prednizolon için oral; metilprednizolon için ise intravenözdür. Orantısızlık sinyalleri, GYS ile en yüksek ilişkiyi hidrokortizonun gösterdiğini ortaya koymuştur (raporlama olasılık oranı [ROR]: 4,04, %95 GA 3,59–4,53), ardından betametazon (ROR: 3,81, %95 GA: 3,35–4,32), triamkinolon (ROR: 2,15, %95 GA: 1,83–2,52) ve kortizon (ROR: 1,57, %95 GA: 0,99–2,50) gelmektedir. Glukokortikoid tedavisinin aniden kesilmesi GYS'ye yol açabilir. Sağlık çalışanları, özellikle hidrokortizon, betametazon, triamkinolon ve kortizon reçetelemesi sırasında, hastaları yoksunluk riskleri konusunda bilgilendirerek daha güvenli uygulamaları teşvik etmelidir.