Güzelbahçe (İzmir) çevresinin alüvyonal sedimantolojis ve aktif tektoniği

Urla Havza'sı olasılıkla Pliyo-Kuvaterner'den bu yana oluşmu devam eden yaklaşık K-G uzanımlı bir havzadır. Pliyo-Kuvaterner havza dolgusu, birbirlerinden açısal uyumsuzlukla ayrılan Geç Kretase -Paleosen yaşlı Bornova Filiş Zonuna ait kaya toplulukları ve Miyosen yaşlı kırıntılı, karbonat, volkanik ve volkano-sedimenter istif üzerinde açınmıştır. Havza dolgusu, birbirinden uyumsuzlukla ayrılan iki tortul istiften oluşur. Bunlar; alta çökelimini tamamlamış Güzelbahçe formasyonu ile üstte çökelimi devam eden en genç alüvyonal tortullardır. Güzelbahçe formasyonu; alüvyal yelpazesi, akarsu kanal kuşağı ve yakınsak/ıraksak taşkın düzlüğü gibi karasal litofasiyes topluluklarından oluşmaktadır. Baskın olarak akarsu fasiyesi çökellerinden oluşan en genç alüvyonal tortullar, az olarakta yamaç çökelleri (slope deposits) ve geçiş/kıyı fasiyesine ait çökeller de içerirler. Urla Havzası'nı biçimlendiren fay zonları aşağıdaki gibi guruplandırılmıştır; Seferihisar-Yelki Fay Zonu (doğu sınır fay zonu), Demirci - Yağcılar Fay Zonu (batı sınır fay zonu), Kuşçular- Urla Fay Zonu, Azmak - Bademler Fay Zonu, Ovacık Kocadağ Fay Zonudur (havza ortası fay zonları). Bu çalışma, Batı Anadolu'daki D-B uzanımlı graben faylarının yanı sıra K-G uzanımlı havzalardaki fayların da deprem üreten/üretebilecek diri faylar olabileceğini öngörür. Bu K-G gidişli yapısal hatlar eğim atımlı normal fay niteliğinde olmayıp, genel anlamda yatay bileşeni düşey bileşenine göre daha baskın olan oblik, hatta rake açısı sıfıra yaklaşan doğrultu atımlı faylardır. Özellikle Seferihisar - Yelki Fay Zonu'nun genel karakteri (MW) 6'dan büyük deprem üretebilme riskinin olduğunu göstermektedir. Batı Anadolu'nun graben yapısına uymayan bu tektonik hatlar İzmir ve çevresi için önemli deprem riski taşımaktadır.