Hasta yakını seslerinin yoğun bakımda yatan hastalardaki dopamin, serotonin düzeyleri ve ağrı üzerine etkisi

Amaç: Bu araştırma, hasta yakını seslerinin yoğun bakımda yatan hastalarda dopamin, serotonin düzeyleri ve ağrı üzerine etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Materyal ve metot: Araştırma, randomize kontrollü deneysel tasarım modeli olarak, İnönü Üniversitesi Turgut Özal Tıp Merkezi'nin dahili ve cerrahi yoğun bakım ünitelerinde 2025 yılında gerçekleştirilmiş; örneklemi dahil edilme kriterlerini karşılayan 78 hastadan (deney=39, kontrol=39) oluşmuştur. Deney grubundaki hastalara hasta yakınlarından alınan, duygusal içerik taşıyan ses kayıtları yapılandırılmış bir protokol ile kulaklık aracılığıyla toplam 40 dakika dinletilmiş; her iki grupta 1. (0. dakika), 2. (20. dakika) ve 3. (50. dakika) ölçüm şeklinde davranışsal ağrı değerlendirmesi yapılmış ve venöz kan örneklerinden dopamin ile serotonin düzeyleri ölçülmüştür. Bulgular: Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre dopamin ve serotonin düzeylerinin 3.ölçüm değerleri açısından anlamlı bir farklılık oluştuğu (p<0.05) ve kontrol grubundaki değerlerin düşme eğiliminde olduğu tespit edilmiştir. Ağrı puanları bulgularına göre, 2. ve 3. ölçümlerde deney grubu hastalarının ağrı puanlarının anlamlı şekilde azaldığı tespit edilmiştir (p<0.05). Hasta Yakını Memnuniyet Anketi sonuçlarında gruplar arasında anlamlı fark olmadığı tespit edilmiştir (p>0.05). Sonuç: Hasta yakını seslerinin yoğun bakım hastalarında nörokimyasal rahatlama yanıtını desteklemede ve davranışsal ağrıyı azaltmada etkili bir nonfarmakolojik yöntem olduğu ortaya konmuştur. Bu sonuçlara göre, yoğun bakım hastalarının bireysel geçmişine uygun tanıdık ses kayıtlarının, planlı duyusal uyarım programlarına dâhil edilmesi önerilir.