Havaalanı hava tarafı kapasite planlama modeli geliştirme ve bir uygulama

Hava taşımacılığına olan talebin artması, havaalanları üzerinde oluşan baskıyı arttırmakta ve mevcut altyapılar bu talebi karşılama konusunda yetersiz kalmaktadır. Gelişmekte olan pazarlarda havaalanı hava tarafının kapasite yetersizliği, üstesinden gelinmesi gereken kritik bir problem olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma, kapasitesi yetersiz olan veya böyle bir sorunla karşılaşma riski olan havaalanlarının kapasitesini arttırmak amacıyla hava tarafı kapasite iyileştirme planlamasına yönelik çok amaçlı bir karar destek sistemi geliştirmeyi hedeflemektedir. Geliştirilen model, üç temel modülden oluşmaktadır. İlk modül, ortaya konan hava tarafı simülasyon modeli ile hava tarafı süreçlerindeki kapasite kısıtları belirlenmiş ve bu süreçlerin birbirleriyle etkileşimi değerlendirilmiştir. İkinci modül, Bulanık En-İyi En-Kötü Yöntemi (F-BWM) ile Analitik Ağ Süreci (ANP-BCR) birleştirilerek geliştirilen hibrit çok kriterli karar verme (ÇKKV) modeli ile iyileştirme önerilerini değerlendiren bir modüldür. İyileştirme önerileri, kapasiteyi artırma, maliyet, süre ve riskleri en aza indirgeme hedefleri doğrultusunda değerlendirilmiştir. Son modül ise, karar vericilere rehberlik eden bir proje akış şeması sunmakta ve önerilen aktivitelerin tamamlanma sürelerine dair öngörüler ortaya koymaktadır. Önerilen model, Sabiha Gökçen Havaalanı hava tarafı özelinde uygulanarak, geliştirilen özgün metodolojilerin pratikte kullanılabilirliği gösterilmiştir. Vaka çalışmasının sonuçları, planlamacılara hava tarafı iyileştirme projelerinde en etkin programların nasıl oluşturulabileceğine dair bir yol haritası oluşturmuştur.