İç Hastalıkları Genel Dahiliye Polikliniğine başvuran otoimmün tiroid hastalarında hastalık durumunun genel yaşam kalitesive uyku düzenine etkisi

Karataş, H. İç Hastalıkları Genel Dahiliye Polikliniğine Başvuran Otoimmün Tiroid Hastalarında Hastalık Durumunun Genel Yaşam Kalitesi ve Uyku Düzenine Etkisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2025.Otoimmün tiroid hastalıkları olan Hashimoto tiroiditi ve Graves hastalığı, sistemik etkileri nedeniyle bireylerin yaşam kalitesi ve uyku düzenini olumsuz yönde etkileyebilen endokrin hastalıklardır. Bu çalışmada, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Genel Dahiliye Polikliniği'ne başvuran, 18 yaş ve üzeri, Hashimoto veya Graves tanılı, 220 otoimmün tiroid hastasının genel yaşam kalitesi ve uyku kalitelerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Hashimoto grubunda 158, Graves grubunda 62 hasta yer almıştır.Çalışmaya dahil edilen hastalarda tiroid hastalığı dışında kronik hastalığı olan bireyler dışlanmış böylece genç ve homojen bir hasta grubu oluşturulmuştur. Hastaların genel yaşam kaliteleri Tiroid Hastalığına Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği (ThyPRO), uyku kaliteleri ise Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) ile değerlendirilmiştir. Ayrıca hastaların tedavi alma durumlarına göre (ilacı kullanan / kullanmayan) alt gruplar oluşturularak klinik, biyokimyasal ve sosyodemografik verileri karşılaştırılmıştır.Hashimoto grubunda tedavi alan ve almayanlar arasında boy, kilo, tanı sonrası süre ve TRAB düzeyleri bakımından anlamlı farklar saptanmıştır (sırasıyla p=0,042; p=0,027; p=0,003; p=0,048). Graves hastalarında ise tedavi alan grubun TSH düzeyi anlamlı şekilde daha düşük bulunmuştur (p=0,039). Hashimoto grubundaki bireylerde hem yaşam kalitesi hem de uyku kalitesi alt boyutları, tedavi almayan grupta daha olumsuz saptanmıştır.Uyku kalitesine dair literatürdeki verilerle uyumlu olarak, her iki grup hastada uyku bozukluklarının yüksek oranlarda görüldüğü gözlenmiştir.Sonuç olarak, otoimmün tiroid hastalıklarında tanı sonrası takip ve tedavi durumu yaşam kalitesi ve uyku düzeni üzerinde belirleyici olabilmektedir. Bu nedenle, erken tanı, düzenli takip ve bireyselleştirilmiş multidisipliner tedavi yöntemlerinin yaşam kalitesi üzerinde olumlu etkiler sağlayabileceği düşünülmektedir.