İlk kez st elevasyonlu miyokard infarktüsü ile başvuran hastalarda başvuru hemoglobin düzeyi ile sol ventrikül sistolik fonksiyonları arasındaki ilişki

Akut miyokard infarktüsü tüm dünyada ve ülkemizde ölüm nedenlerinin basında gelmektedir. Miyokard infarktüsü sonrası ölüm oranları ve kötü prognoz, meydana gelen sol ventrikül sistolik fonksiyon bozukluğunun derecesi ile iliskilidir. Sistolik fonksiyondaki bozulma uzamıs iskemiye bağlı meydana gelen myokardiyal nekroza bağlıdır. Koroner iskeminin siddeti akut tıkanmanın yanı sıra kalp hızı, kan basıncı, kalbin kontraktilitesi, inflamatuar yanıtın siddeti, anemi varlığı gibi kalp içi ve kalp dısı nedenlerle de iliskilidir. Çalısmamızın amacı; ilk kez ST elevasyonlu miyokard infarktüsü ile basvuran hastalarda KYBÜ'e kabul sırasında elde edilen hemoglobin değeri ile sol venrikül sistolik fonksiyonları arasındaki ilskiyi ekokardiyografik yöntemlerle değerlendirmektir. Bu amaçla çalısmaya yasları 24 ile 74 arasında değisen (ortalama 56.5 ± 11.2), 402 (%83) erkek ve 80 (%17) kadın olmak üzere toplam 482 hasta alındı. KYBÜ'e kabul sonrası klinik stabilizasyonu sağlanır sağlanmaz (ortalama 2.4 gün sonra) hastaların ekokardiyografik incelemeleri yapıldı. Sol venrikül sistolik fonksiyonları, modifiye Simpson yöntemi kullanılarak sol ventrikül EF, Amerikan Ekokardiyografi Derneği'nin önerdiği 16 segment modeline göre DHS? ve doku Doppler yöntemi ile bakılan miyokardiyal S dalga hızı ölçümü yapılarak değerlendirildi. Çalısmaya alınan hastaların ortalama EF: % 48.4±9.5 olarak bulundu. Anemik olan grupta EF: % 47.5± 8.3 iken anemik olmayan grupta EF: 48.5±9.75 olarak 50 bulundu. Anemik grupta ejeksiyon fraksiyonu daha düsük bulunmakla birlikte aradaki fark istatiksel olarak anlamlı değildi ( p=0.46). Çalısmaya alınan hastalarıın ortalama DHS?: 1.58±0.35 olarak bulundu. Anemisi olanlarda ortalama DHS?: 159±0.38 iken, anemisi olmayanlarda 1.58±0.35 olarak bulundu ( p=0.78 ). Hafif ? orta derecede aneminin AM? seyrinde EF ve DHS? üzerine olumsuz etkisinin olmadığı görüldü. Atım dalgalı DDG yöntemi ile mitral anulusun anterior, inferior, lateral ve septal kısımlarından S(m) hızlarını ölçerek aneminin S(m) hızı üzerine etkisi incelendi. S(m) hızları anemik grupta daha düsük bulunmakla birlikte, yalnızca septal anulusten ölçülen S(m) hızı anemik grupta anlamlı derecede daha düsüktü ( 5.9±1.6'a karsı 6.36±1.7, p=0.048 ). ?statiksel anlamlılığa erismemekle birlikte inferior, anterior ve lateral mitral anuluslerin tümünden ölçülen myokardiyal sistolik hızlar da anemik grupta daha düsük olarak bulundu. Yalnızca septal mitral anuler bölgeden ölçülen S(m) hızının anemik grupta anlamlı derecede düsük olması iki grup arasında sistolik fonksiyon bozukluğundaki farkı göstermesi açısından anlamlı olarak değerlendirilmedi. Çalısmamızda hafif-orta derecede aneminin, sol ventrikül sistolik fonksiyonları üzerine olumsuz etkisinin olmadığı görüldü. Buna karsın AM? sonrası erken ve geç dönemde ölüm oranları ve kardiyak olay sıklığı anemisi olanlarda, anemisi olmayanlara kıyasla daha yüksek orandadır. Bunun sebebi sol ventrikül sistolik fonksiyonundaki bozulmadan ziyade baska nedenlerle iliskili olabilir.