İlköğretim kurumları için salgın dönemlerinde hastalık riskini azaltacak iç mekân geliştirilmesi

Eğitim bir ülkenin kalkınmasında önemli bir yere sahiptir. Özellikle ilköğretim, çocuk gelişiminin ve öğrenme eyleminin gerçekleştiği ilk kurumdur. Bu deneyim birey olarak çocuğun sosyal ve duygusal zekâ gelişimi açısından önemli bir sürecin başlangıcıdır. Küçük yaşlarda tanışılan ilköğretim okullarında öğrenciler için bir eğitim mekânı olmanın ötesinde çocuğun sosyal gelişimi açısından yeni ve deneyimlenmemiş önemli bir sürecin başlangıcıdır. Covid-19 salgınının ortaya çıkmasıyla birlikte çocuklar üzerinde benzeri görülmemiş bir etkisi olmuştur. Bu süreçte yüzyüze eğitime ara verilmiş, uzaktan eğitim sistemine geçilmiştir. Her öğrenci teknolojik imkânlara sahip olamadığından ekonomik koşullar eğitime erişim konusunda ciddi sorunları beraberinde getirmiş, eğitimde fırsat eşitsizliği daha da derinleşmiştir. Geçmişten günümüze birçok salgın meydana gelmiş ve bunun sonucunda mekânsal ve mimari birçok değişime zorlamıştır. Yaşanılan pandemiden edindiğimiz bilgilerle mevcut ilköğretim yapılarında mekânsal analizler sonucunda sınıfların post-pandemiye karşı esnek kullanımına ilişkin bir tasarım çalışması gerçekleştirmek hedeflenmiştir. Bu hedef doğrultusunda pandeminin mekânsal etkileri ve Covid-19 pandemisine dikkat çekilmiş, mevcut okul yapılarında karşılaşılan zorluklar araştırılmış. Ardından pandemi döneminde ülkemizde ve yurtdışında yapılan çeşitli mekânsal tasarım çalışmalarına yer verilmiştir. Bu doğrultuda çalışmada Covid-19 odaklı pandemi sonrası ilköğretim yapılarındaki mekânsal değişimi ortaya koyan tasarım ölçütleri ortaya konulmuş, pandemi sorununa mekânsal ve mimari tasarım açısından çözüm önerileri getirilerek geliştirilmiştir. Bu amaçla literatüre katkı sağlaması hedeflenmektedir. Okullarınpandemi ve post-pandemi döneminde sınıfların sağlıklı, güvenli, fonksiyonel ve esnek kullanımını sağlayarak eğitimin aksamadan devam edebilmesi amaçlanmaktadır.