İlköğretim matematik eğitiminde yaşam temelli senaryolarla desteklenmiş tam öğrenme stratejisinin öğrencilerin öğrenme ürünleri üzerine etkisi

Bu araştırmanın genel amacı; ilköğretim 6. sınıflarda matematik dersinde gerçek yaşam senaryolarıyla desteklenmiş tam öğrenme stratejisinin öğrenci başarısı ve tutumları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmada matematik eğitim-öğretim programı, matematik dersi öğretim programının yapılandırılmasında yeni ulusal ve uluslararsı eğilimler, çağdaş eğitim yaklaşımları, yaşam temelli öğrenme yaklaşımı ve tam öğrenme stratejisi araştırılmıştır. Bu yaklaşımın uygulama aşaması öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubu 2012-2013 öğretim yılında Antalya ili Muratpaşa İlçesindeki Özel Antalya İlköğrerim Okulu'nun altıncı sınıfında öğrenim gören toplam 84 öğrencisinden oluşmaktadır. Öğrenciler üst düzey sosyo-ekonomik düzeyde yer alan grubu temsil etmektedir. Çalışmada Akademik Başarı Testi (ABT), Matematik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. ABT araştırmacı tarafından 6. sınıf öğrencilerinin "Ölçüler" ünitesindeki "Uzunluk ve Alan Ölçüleri" öğrenme alanları başlığında kazanımları dikkate alınarak 20 maddeden hazırlanmıştır. Matematik tutum ölçeği öğrencilerin matematik dersi hakkındaki düşüncelerini ölçmeye yönelik kullanılmıştır. Ölçek 39 maddeden oluşmakta olup, güvenirlik ve geçerlilik çalışması için 128 öğrenciye uygulanmıştır. Öğrencilerin oluşturdukları dört şubeden ikisi deney, ikisi kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubunda gerçek yaşam senaryolarıyla desteklenmiş tam öğrenme stratejisi, kontrol grubunda ise öğretmen kılavuz kitabında yer alan etkinliklere dayalı öğretim gerçekleştirilmiştir. Toplam sekiz hafta süren deneysel uygulama öncesinde ve sonrasında, deney ve kontrol gruplarına, başarı testi ve tutum testi öntest ve sontest olarak uygulanmıştır.Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara dayalı olarak, şu sonuçlara ulaşılmıştır: Gerçek yaşam senaryolarıyla desteklenmiş tam öğrenme stratejisinin uygulandığı deney grubunda öğrenim gören öğrenciler ile öğretmen kılavuz kitabında yer alan etkinliklere dayalı öğrenim gören öğrencilerin sürecin başında aldıkları akademik başarı testi ve tutum testi puanlarının aritmetik ortalamaları arasında anlamlı bir fark gözlenmezken deneysel işlem sonrasında akademik başarı testi açısından bu fark deney grubu lehine anlamlıdır. Grupların kendi içerisindeki ön test ve son test puanlarının aritmetik ortalamaları karşılaştırıldığında ise akademik başarı testi açısından anlamlı bir fark gözlenirken tutum puanları açısından bu fark anlamlı değildir. Anahtar Kelimeler: Yaşam temelli öğrenme, tam öğrenme stratejisi, Matematik eğitimi