İnsan kaynakları uygulamalarının inovatif işyeri davranışları ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde örgütsel destek algısının moderatör etkisi

Bu çalışmada, insan kaynakları uygulamalarının inovatif işyeri davranışları ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkileri ve örgütsel destek algısının bu ilişki üzerindeki moderatör etkisi araştırılmıştır. Çalışmanın modeli ve hipotezleri; örgütsel destek, sosyal mübadele, çift faktör ve eşitlik kuramlarından yararlanılarak geliştirilmiştir. Çalışmanın bağımlı değişkenleri; işten ayrılma niyeti ve inovatif işyeri davranışlarıdır. Bağımsız değişken ise; ödül/performans yönetimi, iletişim yönetimi, ücret yönetimi ve kariyer yönetimi boyutlarını içeren insan kaynakları uygulamalarıdır. Çalışmanın modeli tüm değişkenlerin bir arada kullanılması noktasında özgündür. Araştırmanın örneklemini kamu ve özel sektördeki firmalarda çalışan beyaz yakalı 443 kişi oluşturmaktadır. Veri toplamak için kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır ve veri toplama aracı olarak anket tekniğinden yararlanılmıştır. İnsan kaynakları uygulamaların alt boyutlarının incelendiğinde, ödül/performans yönetimi ve iletişim yönetimi boyutlarının inovatif işyeri davranışları üzerindeki etkisini istatistiksel açıdan anlamlı ve pozitif olduğu saptanmıştır. Ödül/performans yönetimi, iletişim yönetimi ve kariyer yönetimi boyutlarının inovatif işyeri davranışları üzerindeki etkisinde örgütsel desteğin moderatör etkisi incelendiğinde iletişim yönetimi boyutunun inovatif işyeri davranışları üzerindeki etkisinde örgütsel desteğin moderatör etkisi istatistiki açıdan anlamlı ve pozitiftir.