Görsel antropoloji kapsamında Racastan'da yaşayan bir çingene topluluğu

Hindistan'ın Racastan bölgesinde yaşayan göçebeliği bırakıp kentin yakınına yerleşen bir çingene/roman topluluğu ile yaşadığım gözlem bu etnografik çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Doğada kobra yılanı yakalayıp, zehirini alıp onu eğiten ve yerel çalgıları 'Pungi' ile eğittikleri kobralarla yılan oynatıcılığı yaparak geçimini sağlayan bu ailenin, kendi kültürlerini ekonomik gelir kapısı haline getirmelerini bu araştırmanın kapsamına oturttum. Katılımcı gözlem yöntemiyle çadırda yaşayan bu topluluk ile edindiğim tüm bilgi ve veriyi üç temel teorik çerçevede oluşturdum. İnsanların akış halinde edindiği ve birbirine bulaştırdığı kültürel unsurları vurgulayan etno akışların karşılığının; bu roman topluluğunun göç halindeyken öğrendiği ve bulaştırdığı kültürel kodların yayılmasında etken olduğunu bulgularımda belirttim. Batının sürekli egzotik bir bakış açısı ile gördüğü bu topluluğun, ekonomik refah arayışını kendi kültürlerini kullanarak çözmesinin, oryantalizm kavramına karşılık geldiğini çalışmamda açıkladım. Lacan'ın teorisi ile çerçeveyi tamamladım. Ayrıca sahadan alınan tüm araştırma bulguları, topluluğun deneyimleri ve kimliklerinin nasıl şekillendiğini analiz etmek için görsel antropoloji metodolojisi ile de ele alınıp tartışılmıştır. Yazılı bilgi ile birlikte görsel materyalin de teorik çerçevede yorumunu ve sentezini içeren bir çerçeve sunmaktadır. Bu araştırma çingenelerin tarihsel başlangıç noktası Racastan'da bir topluluğu gözlemleyerek, küresel kültürel akışlarını, batılı algıların ve kültürel yapıların birbirine bağlılığını ve topluluğun kültürel dinamiklerindeki değişimi karşılaştırmalı olarak etnografik bir çalışma olarak sunmaktadır.