İptal kültürü: Sosyal medya içerisinde ifade özgürlüğü ve toplumsal hesap verebilirliğe dair bir tartışma

Son birkaç yılda, bir kişinin iptal edilebileceği fikri — daha basit bir ifadeyle, kültürel olarak sosyal, ekonomik, politik platformlardan veya kariyerden bloke edilebilir — sosyal ve politik olarak kutuplaştırıcı bir tartışma konusu haline geldi. Bu alenen boykot etme ve sorumluluk çağrısı eylemi, çoğunlukla geleneksel adalet sistemlerinin çalışmadığı liberal demokrasilerde bulunan sosyal medya aracılığıyla yoğun bir şekilde desteklendi. Birçok insan için bu süreç, sosyal adaletin önemli bir aracı haline geldi — toplumda sıklıkla var olan bazı devasa güç dengesizlikleriyle toplu eylem yoluyla mücadele etmenin bir yolu. Bazı insanlar bu eğilimi, konuşma ve açık tartışma özgürlüğünü kısıtlamayı amaçlayan politik olarak ilerici bir sosyal medya tarafından desteklenen bir düşünce polisi olarak adlandırdı. Tezim, son zamanlarda sosyal medyada egemen olan tartışmaların çoğunun anlamını kavramak için bu yeni eğilimin izini sürüyor. İptalin nasıl ortaya çıktığı, gerçekte kimin iptal ettiği ve bunun gerçekten sosyal adaleti teşvik etme girişimi mi yoksa ifade özgürlüğünü kısıtlayan hesaplı bir çaba mı olduğu sorusuyla ilgilenir. İptal etmenin, herhangi bir şeyi boykot etme yetkisine sahip herkes tarafından kullanılan bir araç olduğunu savunur. İfade özgürlüğünü sınırlamak için solcu bir girişim olduğu iddialarına rağmen, siyasi sağın, lobi gruplarının ve otoriter rejimlerin boykot yöntemini nasıl kullandığını gösterir. Tezim, toplumların kutuplaşması üzerindeki etkisini ortaya koyarak boykot kültürü etrafındaki tartışmanın kapsamını genişletiyor. Bu eğilimin, otoriter rejimlerin dış politikayı etkilemesini ve popülist liderlerin artan kutuplaşmayı iktidara gelmek için kullanma konusunda daha büyük bir kavrayışa sahip olmalarını nasıl sağladığını tartışır. Birçok toplumda artan kutuplaşma nedeniyle önemi son zamanlarda görülen bir konunun daha geniş bir şekilde anlaşılmasını amaçlayan tezde ikincil veriler kullanılmıştır. Makale, sözde boykot kültürünün dinamikleri, ifade özgürlüğü, açık tartışma ve sosyal kimliklerin sosyal medyada sergilenen sosyal davranışlarımız üzerindeki etkisi etrafında içerik analizini kapsamlı bir şekilde kullandı. Bu veri toplama yöntemi, hipotez sorularımı yanıtlamamı sağladı. Analizimde, iptal kültürü veya boykot kültürü olarak adlandırılan şeyin toplumları giderek daha fazla kutuplaştırdığını ve popülist siyasete güç verdiğini öğrendim. Araştırma boyunca, herkesin iptal ettiğini ve bu boykot kültürünün mutlaka ilerici bir sol siyasi mesele olmadığını buldum. Siyasi haklar iptal eder, otoriter rejimler iptal eder ve hatta lobi grupları iptal eder. Boykot olarak adlandırdıkları terim farklı olabilir ancak süreç genellikle bu grubun netizenlerinin bir iptal eylemi için baskı yapmak için toplandığı sosyal medyayı oynuyor.