İş yükü ve işten ayrılma eğilimi ilişkisinde mobbingin aracılık rolü

Bu çalışmanın amacı, iş yükü, işten ayrılma eğilimi ve mobbinge kavramları arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Mobbingin, iş yükü ve işten ayrılma eğilimi arasındaki ilişkide aracılık rolü tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın evrenini oluşturan Ağrı'da faaliyet gösteren banka çalışanları üzerine bir uygulama yapılmıştır. Araştırmaya katılan banka çalışanları basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak yüz yüze anket tekniği kullanılmıştır. Anketler 130 banka çalışanına dağıtılmış, yanıtlanan ve analize uygun bulunan 110 anketin verileri ile çalışma gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini oluşturan 110 banka çalışanı yeterli örneklem hacmine sahiptir. Elde edilen veriler istatistiki paket programları kullanılarak analiz edilmiştir. Ağrı'da faaliyet gösteren banka çalışanları için yapılan çalışmada şu bulgulara ulaşılmıştır: İş yükü ile mobbing arasında ve mobbing ile işten ayrılma eğilimi arasındaki doğrudan ilişkiler istatistiksel olarak anlamlı bulunurken, İş yükü ile işten ayrılma eğilimi arasındaki doğrudan ilişki anlamsız bulunmuştur. Ayrıca mobbingin bu ilişkide tam aracılık etkisinin olduğu saptanmıştır. Çalışmada; mobbingin, iş yükü ile işten ayrılma eğilimi arasında aracı değişken olduğu şeklinde bir model önerilmiştir. Bu çalışmanın bulguları ve literatür doğrultusunda banka yöneticilerine ve alanda çalışma yapmak isteyen araştırmacılara çeşitli öneriler sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: İş yükü, İşten ayrılma eğilimi, Mobbing.