Kapitalist sistem ve yapısal krizleri bağlamında devletin otoriter dönüşümü

Son yıllarda Donald Trump'tan Jair Bolsonaro'ya, Narendra Modi'den Marine Le Pen'e bir dizi otoriter popülist lider, Almanya için Alternatif'den Lega'ya uzanan bir dizi aşırı sağcı hareket yükselişe geçmeye başlamıştır. Bu çalışma birbirini takip eden, yürütme-yasama-yargı dengesini ortadan kaldıran, muhalif toplumsal hareketlere alan tanımayan, demokratik hak ve özgürlükler ile toplumun politikleşmesini ortadan kaldıran sağ popülist hareketlerin bir tesadüf sonucu güçlenmediğini, sağ popülizmin kapitalist üretim biçiminin yapısal çelişkilerine bağlı olarak dinamizmini kaybettiği ve sermaye birikiminin önündeki tıkanıklığın aşılması gerektiği koşullarda, devletin mevcut sistemin devamlılığını sağlamak adına geçirdiği otoriter dönüşümün bir parçası olduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda mevcut otoriterleşme eğilimi, devlet ile mevcut üretim biçimi-sermaye birikim modelleri, yapısal çelişkiler ve sınıfsal mücadeleler arasındaki diyalektik ilişki dikkate alınarak incelenmektedir. Tarihsel olarak kapitalist birikim modelinin nasıl bir devlete ihtiyaç duyduğu, sistemin yeniden üretilmesinde devletin ne gibi roller üstlendiği, koşullar içerisinde hangi değişikliklerin devleti faşizme ya da otoriter popülist biçime dönüştürdüğü sorularına yanıt aranmaktadır.