Inclusiveness, contestation and conflict processes

Bu çalışma rejim türü ve uluslararası çatışma süreçleri arasındaki ilişkinin demokrasinin iki ana öğesi olan kapsayıcılık ve rekabet tarafından şekillendirildiğini ve bu iki öğenin otokrasilerin ve demokrasilerin barış, savaş zamanı savunma harcamaları ve savaş sonucuna ilişkin performanslarını açıklamakta yeterli olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma demokrasinin bu iki boyutunun devletlerin çatışma başlatma, savunma harcamalarına kaynak aktarımı ve savaşı kazanma olasılığını nasıl ve neden şekillendirdiğini oyun teorik matematiksel bir model ile açıklamaktadır. Bunu yaparken, ileri istatistiki teknikleri ve diplomatik tarih incelemesi ile iç politika değişkenleri ve uluslarası çatışma süreçlerini incelemektedir. Sayısal süreç takibi ile teorinin ampirik çıkarsamalarını bahsedilen üç ana çatışma sürecinde incelemektedir. Buna ek olarak, niteliksel süreç takibi ile kapsayıcılık ve rekabetin savunma harcamaları, çatışma başlatma davranışı ve savaş sonuçlarına ilişkin etkilerini Almanya'nın birleşme savaşları sırasında Prusya, Danimarka, Avusturya ve Fransa örnekleri üzerinden göstermektedir. Niteliksel ve niceliksel verinin ampirik değerlendirmesi sonucu şu bulgulara ulaşılmıştır: rekabet seviyesinin düşük seviyelerde ve/veya kapsayıcılığın yüksek seviyelerde olduğu rejimler daha fazla savunma harcamasında bulunmuşlar, çatışma başlatmaya daha meyilli olmuşlar ve girdikleri çatışmalarda savaşı kazanmışlardır. Öte yandan, rekabet seviyesinin yüksek seviyelerde ve/veya kapsayıcılığın düşük seviyelerde olduğu rejimler savaş harcamalarında görece daha sınırlı, çatışma başlatma davranışında ve kararlılıkta daha zayıf ve savaş sürecinde daha kırılgandır.