Kaynaktaki boşluk ve yetersiz ergime hatalarının tespit edilmesi ve iyileştirilmesi

Günümüzde şüphesiz 'Kaynak Teknolojisi' çok önemli bir yere sahip olmaktadır. Kaynak, günlük yaşantımızda elimizi attığımız her şeyde karşımıza çıkmaktadır. Üzerinden geçtiğimiz köprülerden, raylara, yemeğimizi pişirdiğimiz tencereye; bindiğimiz otomobilden, otobüslere, uçaklara ve yaşam alanlarımızın inşaatlarına kadar her alanda boy göstermektedir. Kaynak teknolojileri alanında söz sahibi ülkeler arasına bakıldığında, Türkiye'nin de adının bulunduğu görülmektedir. Türkiye'nin bu konumda bulunmasındaki büyük pay sahipleri ise özel sektör firmaları ve üniversiteler olduğu belirlenmiştir. Bu ikili; hem üretim kapasiteleri, hem teknoloji geliştirme faaliyetleri, hem de eğitim çalışmalarıyla Türkiye'deki kaynak sektörünü her geçen gün daha da ileriye taşımaktadırlar. Öyle ki, özel firmaların üniversiteler ile birlikte geliştirdikleri teknolojik ürünlerin hızına yetişilememektedir. Kaynaklı imalatın Türkiye'de giderek yaygınlaşması ve ilerlemesi, kaynakla entegre çalışan diğer sektörlerinde önlerinin açılmasına yardımcı olmaktadır. Dolayısıyla ülkemiz kaynak teknolojileri ile beraber bir gelişim süreci geçirmektedir. Yeni ürünler, yeni çalışmalar ve yeni araştırmalar birbirini izlemektedir. Ayrıca kaynak teknolojilerindeki gelişmelerin yanında; belgelendirme faaliyetleri, kontrol metotları ve eğitim konularında da yenilikler gündeme gelmektedir. Bütün gelişmeler gerek kaynaklı imalat sektöründe gerekse bağlantılı tüm sanayi kollarında ülke kalkınmasını destekleyen öğeler olarak öne çıkmaktadır. Fakat hayatta hiçbir şeyin mükemmel olmadığı gibi; bu kadar yaygın kullanım alanına sahip ve ülkemizin söz sahibi olduğu bir teknolojinin de mükemmel olması beklenememektedir. Kalite hataları bu sektörün ilerleyişini sekteye uğratmaktadır. Bunun yanında insan yaşamı ile bu kadar iç içe olması; belli kalite standartlarının sağlanmasını, üretim hatalarının ve bunların etkilerinin en aza indirilmesini kaçınılmaz kılmaktadır. Bu tez çalışmasında, kaynaklı imalat yapan özel bir firmada gözlemlenen; boşluk ve yetersiz ergime hatalarının tespit edilmesi ve iyileştirilmesi incelenmiştir. İlk olarak üretim hattından alınan parçaların, radyografik tahribasız muayene yöntemi ile boşluk ve yetersiz ergime hataları tespit edilmiştir. Tespit edilen hatalar için kaynak yöntemi sınıflandırılmasına gidilerek analiz çalışması tamamlanmıştır. Yapılan analizler ışığında, farklı koşullarda deneme kaynakları gerçekleştirilmiştir. Deneme kaynaklarının radyografik test yöntemi ile uygunlukları kontrol edilmiştir. Tüm bu işlem basamakları incelenmiş ve sonuçlar uygulamaya yönelik olarak değerlendirilmiştir.