Kliniğimize başvuran üveit hastalarının klinik özellikleri

Amaç: Kliniğimizde tedavi ve takip edilen üveit hastalarına ait demografik ve klinik özellikleri sunmak. Gereç ve yöntem: 1997-2020 tarihleri arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Üvea-Behçet Biriminde takibe alınan tüm üveit hastalarının hastane arşiv dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Bu kapsamda dosya kayıtlarında çalışma kıstaslarını karşılama açısından eksiklik bulunmayan toplam 450 üveit hastası çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, klinik muayene bulguları, etiyolojik araştırma neticeleri, uygulanan tedavi usulleri ve nihai durumları dosya taramaları esnasında araştırıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen üveit hastalarının %56,2'si (n=253) kadın, %43,8'si (n=197) erkekti. Hastaların yaş ortalaması 35,85±16,79 (3 – 91) idi. Hastalardaki en sık görülen başvuru şikayetini %84,9 (n=382) oranla görmede azalma oluşturmuştu. Etyolojik olarak en sık tespit edilen üveit türünü ise %23,5 (n=106) oranla idiyopatik üveit teşkil etmişti. Anatomik olarak en sık tutulum yeri %57,3 (n=258) oranla anterior kesimdi. Takip esnasında hastalara en sık uygulanan tedavi şekli %78,4 (n=353) ile topikal steroid tedavisiydi. Hastaların %13,8'inde (n=62) üveit komplikasyonu olarak glokom gelişmişti. Hastaların nihai durumlarına bakıldığında ise %63'ünün (n=284) şifa gördüğü, %34,9'unda (n=157) tedavi ile kontrol altında takip edildiği ve %2 (n=9) hastada ise tedavilere cevap alınamadığı görüldü. Sonuç: Üveit, görme kayıplarının en önemli sebeplerinden biridir. Hastalığın görülme sıklığı, türü, etkilenen kesimin demografik ve klinik özellikleri bölgeler arasında farklılık gösterebilmektedir. Bu açıdan farklı merkezlerin, kendi rutin pratiklerinde takip ettikleri üveit hastalarına ait verileri araştırması klinik açıdan faydalı olacaktır. Bu çalışma ile kendi bölgemize ait üveit hastalarının demografik ve klinik özellikleri ortaya çıkarılmıştır.