Konuşma halkası tekniğinin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerine ve tutumlarına etkisi

Bu araştırmanın amacı, konuşma halkası tekniğinin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin ve konuşma becerilerine ve tutumlarına etkisini incelemektir. Araştırmada "ön test – son test kontrol gruplu" desen uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Trabzon ili Akçaabat ilçesi Kavaklı Ortaokulu 5. sınıf öğrencileri, örneklemini ise Trabzon ili Akçaabat ilçesi Kavaklı Ortaokulu 5/A ve 5/B şubelerinde eğitim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Ön test puanları neticesinde random örneklemeyle seçilen bu öğrencilerin 16'sı deney grubunu, diğer 18'i ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Deney grubuna konuşma halkası tekniği uygulanmış, kontrol grubuna ise Türkçe Dersi Öğretim Programı'nda yer alan konuşma teknikleri ile öğretim yapılmıştır. Araştırmada her iki gruba ön test ve son test olarak Konuşma Becerisi Tutum Ölçeği ile Konuşma Becerisi Gözlem ve Değerlendirme Formu uygulanmıştır. Ayrıca uygulama süresince her iki grup Konuşma Becerisi Gözlem ve Değerlendirme Formu ile takip edilmiştir. Araştırmanın verilerinin analiz edilmesi sürecinde betimsel istatistikler (frekans ve yüzde), normallik testleri, bağımsız örneklemler t testi ve bağımlı örneklemler t testi kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesiyle elde edilen bulgular neticesinde; çalışma ve kontrol grupları arasında ön test ortalama puanları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir. Konuşma halkası tekniğiyle öğrenim gören deney grubu öğrencileriyle mevcut yöntem ve tekniklerle öğrenim gören kontrol grubu öğrencilerinin son test puanları arasında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık görülmüştür. Çalışma grubunun ön test ve son test puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuşken kontrol grubu ön test ve son test puanlarında istatistiksel olarak bu anlamlı farklılığa ulaşılamamıştır. Bu çalışma sonucunda elde edilen veriler ışığında konuşma halkası tekniğinin mevcut öğrenme yöntemine göre öğrencilerin konuşma becerilerini geliştirmesinde ve konuşmaya yönelik olumlu tutum sergilemesinde daha etkili olduğu saptanmıştır.