L'amphibolie des concepts de la reflexion et l'analyticite chez Kant

Bu tez İmmanuel Kant'ın Saf Aklın Eleştirisi'nde transandantal refleksiyonun işlevi üzerine bir araştırmadır. Refleksiyon kavramlarının amfibolisinin açıklanması için amfiboli kelimesinin Antik Yunanca kökeni ve Aristoteles'in Sofistik Çürütmeler eserinde açıkladığı amfiboli kavramı incelenir. Grelling-Nelson paradoksu ve bu paradoksun amfiboli terimine uygulanmasıyla ortaya çıkabilecek bir başka paradoks tartışılır. Özdeşlik ve fark başta olmak üzere bazı refleksiyon kavramlarının Kant'ın analitik yargıları ve sentetik yargıları tanımlamakta kullandığı kavramlar olmalarına dayanarak transandantal refleksiyon faaliyetinin analitik yargılar ile sentetik yargıların ayırt edilmesinin bir zorunlu koşulu olduğu savunulur. Bu amaçla Kant'ın analitiklik tanımı incelenir ve Robert Hanna'nın bu konudaki savları tartışılır. Hanna'nın tanımladığı k-çelişki ve m-çelişki açıklanır. Kant'ın analitiklik tanımı açısından kavramların özdeşliği ve farklılığı irdelenir. Kant'ın Saf Aklın Eleştirisi'nde sunduğu tasarımların tasnifi ile Jasche Mantığı'nda belirttiği bilginin dereceleri karşılaştırılır. Leibniz'in ayırdedilemezlerin özdeşliği ilkesine Kant'ın bir eleştirisi alıntılanarak, transandantal refleksiyonun buradaki işlevine işaret edilir. Son olarak, Kant'ın sunduğu hiçler tablosunda bulunan nihil negativum'un yalnızca mantıksal bir çelişkiden ibaret olmadığı savunularak, sentezlenemeyen kavramlar ve Kant'ın çelişki tanımı açıklanır. Sentezlenemeyen kavramların hem totoloji hem çelişki özelliği gösteren yargılara yol açabilecekleri öne sürülür.