Marmara Denizi kladosera popülasyonunun üreme stratejisi ve ekolojik ilişkisi

Bu tez çalışmasında Marmara Denizi zooplankton komünite karakteristiğinde önemli bir yere sahip Üst Takım Cladocera türlerinin üreme stratejileri ve çevresel parametrelerle olan ilişkileri belirlenmiştir. Çalışma, İstanbul Tuzla açıklarında yer alan DB1 istasyonundan 2004- 2008 yılları arasında aylık alınan zooplankton örnekleri incelenerek gerçekleştirilmiştir. Cladocera grubu türlerin bolluk değerlerini birincil etkileyen çevresel faktörün sıcaklık olduğu ayrıca klorofil a değerlerinin de ikinci sırada etkileyici faktör olduğu belirlenmiştir. Türlerin popülasyon yapıları üreme stratejilerine göre incelendiğinde yine Marmara Denizi'nde hızlı üssel üreme sağlayan partenogenetik dişi bireylerin %60-100 oranlarında baskın oldukları belirlenmiştir. Cladocera grubunun partenogenetik üreme başarısı incelenmiş ve türler arasında oldukça önemli farklar kaydedilmiştir. Türlerin popülasyonlarının çöküşe geçtikleri dönemlerde ürettikleri embriyo miktarlarında artış olması oldukça dikkat çekici sonuçlar arasında yer almaktadır. Bununla birlikte 2005 yılı itibariyle görülen Geryoniidae ailesine ait bir medüz türünün aşırı artışından oldukça etkilenen Cladocera grubu türlerinin popülasyonlarında azalışlar kaydedilmesinin ardından, Ekim 2007-Şubat 2008 arasında Marmara Denizi'nin tamamında görülen müsilaj olayını takiben Aralık 2007-Ocak 2008 arasında grup tamamen çöküşe uğramıştır. Cladocera grubunun bu çöküşlerin ardından yeniden su kolonuna geri dönebilmiş olmasının gametogenetik üreme stratejisi avantajı sayesinde olduğu düşünülmektedir. Üst Takım Cladocera'ya ait türlerin Marmara Denizi'ndeki üreme stratejilerine bağlı olarak değişen popülasyon yapıları ve üreme başarılarındaki çevresel etkilerin rolü literatüre kazandırılmıştır. Bu çalışma ışığında denizel ortamlarda yaşanabilecek olumlu veya olumsuz değişimlerin izlenmesinde zooplankterlerin başarılı birer indikatör olabilecekleri ortaya konmuştur.