Moving beyond a minimal democracy: A comparative analysis of reform episodes in non-consolidated democracies of Turkey, Mexico and the Philippines

Bu çalışma, uzun süreli minimal demokrasi deneyimine rağmen, demokratik derinleşme ve sağlamlaşmanın tamamlanamadığı ülkelerdeki reform süreçleri hakkında genelleştirilebilir bir açıklama arayışıyla yola çıkmaktadır. İktidarın, çok-partili seçimler yoluyla el değiştirmesi kuralının yerleştiği kimi ülkelerde; etkin, özgür ve adil katılım ve temsile engel teşkil eden bazı demokratik kusurlar varlığını sürdütmektedir. Yani, seçimli demokrasi, onlarca yıllık varlığına karşın, sağlamlaşmış bir liberal demokrasiye dönüşememektedir. Capoccia ve Ziblatt'ın (2010), kıyaslamalı demokratikleşme çalışmaları için sunduğu tarih odaklı analitik ve metodolojik çerçeveden ilham alan bu araştırma; Türkiye, Meksika ve Filipinler'deki uzatmalı demokratikleşme vakalarındaki başarılı ve başarısız reform girişimlerinin karşılaştırmalı tarihsel analizi üzerinden tümevarımsal bir izah ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın bulguları ışığında, reformlara olanak tanıyan iki etken öne çıkmaktadır: aktörlerce, reform inisiyatiflerinin gündeme getirildiği bir fırsat penceresi; kurumsal değişikliği siyaseten temellendirmeye ve muhtemel rakiplere ve veto oyuncularına üstünlük sağlamaya olanak tanıyan bir birleştirici söylem.