Miyastenia graviste ardışık sinir uyarımı testinde distal ve proksimal kaslarda dekrement paternlerinin incelenmesi

Giriş ve Amaç: Miyastenia gravis (MG), nöromüsküler bileşkede iletim kusuruna yol açan otoimmün bir hastalıktır. Tanıda en sık kullanılan elektrofizyolojik yöntemlerden biri ardışık sinir uyarımı (ASU) testidir. Çalışmamızda MG tanısında farklı kas gruplarında ASU'nun duyarlılığı incelenmiş; özellikle literatürde daha önce çalışılmamış olan digastrikus anterior ve ekstensör indisis proprius (EİP) kaslarının tanısal katkısı araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2024 – 1 Temmuz 2025 tarihleri arasında MG ön tanısı ile Bezmiâlem Vakıf Üniversitesi Nöroloji Anabilim Dalı EMG laboratuvarına yönlendirilen 154 hasta değerlendirildi. Toplam 43 hastaya MG tanısı konuldu. Hastalarda nörolojik muayene, antikor testleri, timus görüntülemesi, MGFA sınıflaması ve MGCS skorlaması yapıldı. ASU testleri orbikülaris oküli (OOC), nasalis, digastrikus anterior, EİP, abduktör digiti minimi (ADM) ve abduktör pollisis brevis (APB) kaslarında uygulandı. ASU negatif olan seçilmiş olgularda tek lif EMG gerçekleştirildi. Bulgular: ASU testinde en yüksek pozitiflik orbikülaris oküli (OOC) kasında izlendi; bunu nasalis ve digastrikus anterior kasları takip etti. Distal kaslar arasında en belirgin dekrement EİP kasında saptandı. OOC ve nasalis kaslarında dekrement olmayan olguda digastrikus anterior kasında dekrement saptanması dikkat çekiciydi. ASU pozitif hastaların MGCS skorlarının daha yüksek olduğu ve MGFA sınıflamasına göre daha ileri evrelerde yer aldıkları gözlendi. Antikor pozitifliği ile fasiyal kaslardaki dekrement oranları arasında ilişki bulundu; timoma veya timik hiperplazisi olan hastalarda ASU pozitifliği daha sık görüldü. Sonuç: MG tanısında ASU testinde en yüksek duyarlılık OOC kasında izlenmekle birlikte, digastrikus anterior ve EİP kaslarının da anlamlı katkı sağlayabileceği gösterilmiştir. Bu kasların değerlendirilmesi, özellikle klasik kaslarda negatif sonuç alınan olgularda tanısal duyarlılığı artırabilir. ASU pozitifliği ile klinik şiddet arasındaki korelasyon, testin tanısal olduğu kadar prognostik değer taşıdığını da düşündürmektedir. Daha geniş serilerle yapılacak çok merkezli çalışmalar, digastrikus anterior ve EİP kaslarının rutin değerlendirmelere dahil edilip edilmeyeceğini netleştirecektir. Anahtar Kelimeler: Miyastenia gravis, ardışık sinir uyarımı, dekrement, digastrikus anterior kası, ekstensör indicis proprius kası