Pakistan'da modernite ve gıda güvensizliği politikaları

Gıda, bir toplumdaki etkisi ve konumu bakımından çok boyutludur ve sosyoloji, birçok düşünce yelpazesini kapsayan geniş bir çerçeve olarak bu konuyu incelemek için en uygun çerçevedir. Gelişmekte olan dünyada gıda güvensizliği çağlar boyunca bir sorun olmuştur ve Pakistan da gelişmekte olan bir ülke olarak bu sorunun sürekliliğine katkıda bulunan kendi sorun ve faktörlerine sahiptir. Gıda, insanların beslenmesinde çok önemli bir rol oynamasının yanı sıra, gıda üretimi ve dağıtımına ilişkin öngörülebilir ve hesaplanabilir tedbirlerin modern ve verimli bir topluma yol açabileceği bir toplumda Weberci moderniteye ulaşmanın bir nebzesi olarak da algılanabilir. Bunun dezavantajı, Frederick Magdoff'un tanımladığı gibi gıdanın metalaşması ve insani bir ihtiyaçtan ziyade satılacak bir ürün haline gelmesi olabilir. Bu durum, gıdanın halkın geneliyle uyuşmayan çıkarlar temelinde ithal edildiği dünya sistemleri modeli altında gelişmiş ülkelere olan bağımlılıkla daha da artmaktadır. Pakistan, toplumun gıda sektöründe sistematik bir şekilde ilerlemesinin önemini tespit etse ve tarım sektöründe daha fazla öngörülebilirlik ve hesaplanabilirlik getirme girişimleri olsa da, öngörülemeyen, kontrolsüz nüfus artışı gibi çeşitli sorunları ülkeyi gıda güvensizliğine geri itiyor. Modern bir toplumun bir diğer Weberci düşmanı olan yeterli farkındalık ve bilgi eksikliği ile birleştiğinde, ülkeyi gıdanın hiç şüphesiz metalaştığı, ancak sektörün veya toplumun arzu edildiği gibi modernleştirilemediği, çiftçilerin kişiliksizliği gibi başka sorunlara yol açtığı ve zaten var olan sorunlarını sürdürdüğü bir duruma sürüklüyor. Bu araştırmada ikincil veri analizi kullanılmış olup, Pakistan İstatistik Bürosu, Dünya Bankası, Birleşmiş Milletler, The Economist iv ve Dünya Gıda Programı'ndan elde edilen veriler kullanılarak gıda güvensizliğinin farklı faktörleri hakkında bir fikir vererek katkıda bulunmaktadır.