Obstrüktif uyku apne sendromuhastalarında yüzeyel boyun ve derinense kaslarının elastografi iledeğerlendirilmesi

Çalışmamızın amacı, OUAS hastalarında boyun kaslarında kas geriniminin değerlendirilmesidir. Çalışmamıza Mayıs 2012 ile Temmuz 2012 tarihleri arasında Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı Uyku Bozuklukları Merkezi'ne başvuran ve tek gece polisomnografi tetkiki sonucu orta-ağır OUAS tanısı konulan kişiler alındı. Değerlendirilmeye alınan yaşları 27- 74 arasında değişen 50 gönüllü (26 erkek ve 24 kadın), yaş ve cinsiyet yönünden eşleştirilmiştir. Kontrol grubu horlama şikayeti olmayan kişilerden seçilmiştir. Boyun cerrahisi geçirmiş ve boyuna radyoterapi alan gönüllüler değerlendirilme dışı bırakılmıştır. Tüm olgular, gerçek zamanlı elastografi yazılımı bulunan ultrasonografi cihazı ile değerlendirildi. Posterior servikal bölge incelemesi için palpasyon ile C4 seviyesi belirlendikten sonra cilt bir kalem ile işaretlenmiştir. Daha sonra bu düzeyde prob boynun sağ tarafına kaydırılıp 90 derece döndürülerek longitudinal görüntüler elde edildi. Bu çalışmada multifidus kası ile rotatuar kasları birbirinden net ayırt edilememiş olup her ikisi multifidus kası olarak adlandırılmıştır. Prob ile posterior servikal bölgedeki kaslara (trapezius, splenius, semispinalis kapitis (Sskap), semispinalis servisis (Ssserv) ve multifidus) proba dik gelecek şekilde insonasyon sağlandı. Anterior servikal bölge incelemesi için boyun anterior kısmına orta hattın hemen sağına prob konduktan sonra tiroid glandı düzeyinde sternokleidomastoid(SKM) kası ve strep kasların (sternotiroid ve sternohiyoid) transvers görüntüleri elde edildi. Mann Whitney U testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık 0.05'in altında olan p değerleri olarak kabul edildi. Boyun kasları için gerinim oranı değerlerinde hasta ile kontrol grubu arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05). Gerek hasta grubunda gerekse kontrol grubunda en yüksek gerinim oranı değerlerine semispinalis kapitis ve en düşük gerinim oranı değerlerine trapezius kası sahipti. 42 Gerek kontrol gerekse hasta grubunda boyun sağ-sol tarafındaki kaslar için karşılaştırmalı gerinim oranı değerleri arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05). Hasta ve kontrol grubunda cinsiyet açısından anlamlı fark yoktu (p>0,05). US elastografi ile yüzeyel boyun derin ense kaslarında OUAS hastalarında kas geriniminde artış yoktur. Hem hasta grubunda hem de kontrol grubunda ende kaslarında en yüksek strain indeks değerlerine semispinalis kapitis kası ve en düşük strain indeks değerlerine trapezius kası sahiptir. US elastografi boyun kas yapılarını değerlendirmede tanısal katkı sağlayan bir görüntüleme yöntemidir.