Öğretmenlerin eğitimde yapay zekâ kabul durumlarının yapay zekâ kaygı ve tutumları ile ilişkisinin incelenmesi

Bu araştırma, öğretmenlerin yapay zekâ kaygıları ile yapay zekâya yönelik kabul ve tutumları arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlayan korelasyonel bir çalışmadır. 2024 yılında yürütülen araştırmaya Türkiye'nin farklı illerinden farklı branşlardan toplam 218 öğretmen katılmıştır. Katılımcılardan, demografik bilgilerin yer aldığı kişisel bilgi formunu ve üç ayrı ölçme aracını Google Forms aracılıyla düzenlenerek çevrim içi ortamda doldurmaları istenmiştir. Yapay zekâ kaygısı, yapay zekâ kabulü ve yapay zekâ tutumu ilgili geçerli ve güvenilir ölçeklerle ölçülmüştür. Verilerin analizinde parametrik testlerden yararlanılmış; değişkenler arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile, grup farklılıkları ise bağımsız örneklemler t-testi ve tek yönlü ANOVA ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, yapay zekâ ile ilişkili kaygı, kabul ve tutum arasındaki korelasyonlar, tüm değişkenler arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler olduğunu göstermektedir. Yapay zekâ kaygısı ile yapay zekâ kabulü arasında negatif yönde anlamlı bir korelasyon bulunmaktadır. Yapay zekâ kaygısı ile yapay zekâ tutumu arasında da negatif yönde güçlü ve anlamlı bir korelasyon tespit edilmiştir. Yapay zekâ kabulü ile yapay zekâ tutumu arasında pozitif yönde çok güçlü ve anlamlı bir korelasyon mevcuttur. Ayrıca elde edilen sonuçlar, yapay zekâya yönelik kaygının azaltılmasına ve kabul düzeyinin artırılmasına yönelik eğitimsel ve kurumsal müdahalelerin, olumlu tutumların geliştirilmesinde etkili olabileceğine işaret etmektedir. Bu bağlamda çalışma, hem gelecekte yapılacak araştırmalara kuramsal bir zemin oluşturmakta hem de yapay zekâ uygulamalarının yaygınlaştırılmasına yönelik politika ve uygulamalara yol gösterici nitelik taşımaktadır.