Okul öncesi çağda ebeveynlerin ve eğitimcilerin çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalıkları ve tutumu

Bu araştırmanın amacı; okul öncesi çağdaki çocukların ebeveynlerinin ve okul öncesi öğretmenlerinin ihmal ve istismara ilişkin farkındalık ve tutumlarının incelenmesidir. Bu amaçla birlikte cinsiyet, yaş, sosyo-ekonomik düzeyi, medeni durumu, eğitim düzeyi, ihmal ve istismara yönelik bilgi ve eğitim alma, eğitimciler için mesleki tecrübe, ebeveynler için çocuk sayısı ve ebeveyn tutumları değişkenleri ile çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalık arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Bu araştırmada veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Ebeveyn Tutum Ölçeği (Karabulut Demir ve Şendil, 2008: 16) ve Ebeveynlerin Çocuk İhmali ve İstismarı Farkındalık Ölçeği (Ünal ve Boz, 2020: 22) kullanılmıştır. Ayrıca ihmal ve istismara yönelik farkındalık ve tutumlara ilişkin ebeveynlerin ve eğitimcilerin görüşleri birlikte incelenmiştir. Araştırmanın evreni Güneydoğu Anadolu Bölgesi olarak belirlenmiş olup araştırmanın örneklemini basit seçkisiz yöntem ile ankete katılan 298 ebeveyn ve 296 okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada toplanan verilerin istatiksel analizleri için IBM SPSS 29.0 programı kullanılarak veri analizi için bağımsız gruplar t testi, anova, pearson korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmada saptanan sonuçlar özetle: kadınların erkeklerden daha çok demokratik tutumda ve çocuk ihmali ve istismarı farkındalık düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. İhmal ve istismara yönelik eğitim sahibi olmayanların aşırı koruyucu tutum puan ortalamalarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Ebeveynlerin yaşı büyüdükçe demokratik tutumdan uzaklaşarak otoriter tutumu benimsemiş oldukları görülür. Aşırı koruyucu tutuma sahip olanların düşük ekonomik düzeyde oldukları saptanmıştır. Daha az çocuğa sahip olan ebeveynlerin daha demokratik tutuma sahip olduğu görülmektedir. Mesleki tecrübe arttıkça aşırı koruyucu tutumdan izin verici tutuma geçiş olduğu sonucuna varılabilir.