Kablosuz algılayıcı ağlarda doğrusal programlama denklemleri kullanarak enerji tüketimi en iyilemesi

Kablosuz Algılayıcı Ağlar (KAA), belirli bir coğrafi alanda dağılmış özel işi algılama olan sensörler kümesidir, ayrıca veriyi yönetebilmek ve iş yapabilmek için bir ya da daha fazla baz istasyonuna veriyi aktarır. Algılayıcılar, genellikle sınırlı enerji kaynakları ile destekli çok küçük aygıtlardır. Bu algılayıcılar, uzun bir zaman aylar ya da yıllar gözetimsiz alanlarda çalışmak için tasarlanmıştır. Dolayısı ile algılayıcı yaşamı, ağda en önemli faktördür. KAA yaşam ömrünü uzatabilmek için algılayıcı yaşam ömrünü mümkün olduğu kadar fazla uzatmak zorundayız. Bunun sonucu olarak, ağ yaşam süresi ilk düğüm ölünceye kadar ağın çalışma zamanı olarak tanımlanabilir. Buna bağlı olarak, bir algılayıcının diğerlerinden önce ölmesini engelleyerek, ağdaki algılayıcılar tarafından control edilen ve dengelenen enerji tüketimini sağlamaya çalışmaktayız. Enerjiyi korumak ve ağ yaşam süresini artırmak için; veriyi bir araya getirme, gezici düğümler, güç control iletimi, düğüm dağılımı ve kümelenme gibi bir çok yöntem ve usuller kullanılabilir. Bu tezde, kablosuz algılayıcı ağlarda "dengelenmemiş enerji tüketimi" mümkün olan en büyük dereceye yükseltilmesi çalışılmıştır. Bu tarz ağlarda, tüm algılayıcı düğümler veriyi baz istasyonuna çoklu sekme vasıtası ile toplarlar ve iletirler. Düğüm dağılımı geniş ölçüde tek düzedir. Bu durum baz istasyonu yakınında yoğun trafik yükü yaratır. Bu çalışmada, tekdüze düğüm dağılımı stratejileri teorik özelliklerini modellemek için Doğrusal Programlama (DP) yöntemi çalışılmıştır. Çalışmalarımız, algılayıcı düğümlerin enerji tüketiminde; düğüm dağılımı ve baz istasyonu yerinin önemli ekilere sahip olduğunu belirtmektedir. Önerilen düğüm dağılım modelleri, algılayıcı düğümler arasında enerji tüketimini etkileyebilir ve enerji eksilmesini dengeleyebilir. Anahtar Kelimeler: Kablosuz algılayıcı ağlar, Network yaşam süresi, Düğüm Dağılımı, Doğrusal programlama.