Filistin Ulusal Kanunu ve Paris Anlaşması uyarınca Filistin'in ekonomik ve vergi durumu

Bu çalışma, hem ulusal vergi mevzuatını hem de 1994 Paris Ekonomik Protokolünü analiz ederek Filistin Yönetimi'nin (PA) mali yapısını ve ekonomik bağımlılığını inceler. Osmanlı döneminden başlayarak İngiliz Mandası, Ürdün ve Mısır yönetimine ve günümüz Filistin idari yapısına kadar uzanan Filistin vergi sisteminin tarihsel yörüngesini araştırır. Araştırma, Paris Protokolü'nün, özellikle dolaylı vergilendirme, tasfiye gelirleri, ticaret düzenlemeleri ve işgücü hareketliliği konusundaki etkinliğini ve etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Anlaşmanın hükümlerini 1994'ten 2024'e kadarki pratik uygulamasıyla karşılaştırarak, çalışma Protokolün ekonomik bağımlılığı nasıl sürdürdüğünü ve PA'nın mali özerkliğini nasıl kısıtladığını vurgulamaktadır. Karma yöntemli bir yaklaşım kullanan araştırma, resmi istatistikler ve politika belgeleriyle desteklenen yasal analiz, ekonomik göstergeler ve karşılaştırmalı verileri bir araya getiriyor. Ayrıca, İkinci İntifada ve Gazze ablukası gibi tasfiye krizleri ve siyasi istikrarsızlığın sonuçları da dahil olmak üzere gelir akışındaki temel kesintileri araştırıyor. Bulgular, mevcut vergi sisteminin ve ekonomik anlaşmaların mali egemenliğe veya sosyal adalete ulaşmak için yetersiz olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, çalışma, Filistin'de uzun vadeli mali bağımsızlığı ve adil kalkınmayı teşvik etmek için vergi reformu, kurumsal modernizasyon ve ekonomik düzenlemelerin yeniden müzakere edilmesine odaklanan politika önerileri sunmaktadır.