Yoksul aydınlanmacılar: Erken Cumhuriyet döneminde pedagoji, siyaset ve ilkokul öğretmenleri

Bu çalışma, 1923-1940 yılları arası erken Cumhuriyet döneminin ilkokul öğretmenleri ve onların cumhuriyet rejimi ile ilişkileri üzerinedir. Öğretmenlerin belirsiz figürler oldukları eğitim tarihi çalışmalarından farklı olarak bu çalışma, öğretmenlerle yeni rejim arasındaki iş birliğinin öğretmenlerce nasıl alımlandığını ve yeni rejimin öğretmenlerce nasıl yorumlandığını ve yeniden tanımlandığını araştırmaktadır. Bu çalışmada öğretmenlerle Cumhuriyet rejimi arasındaki ilişki üç farklı düzeyde ele alınmaktadır. Birinci olarak, öğretmenlerin cumhuri-yet rejimi ile ilişkilerinin ekonomik ve kurumsal boyutları araştırıl-maktadır. İkinci olarak, öğretmenlerin cumhuriyet rejimiyle ilişkilerini şekillendiren, erken cumhuriyet döneminin pedagojisi ve pedagoji lite-ratüründeki dönüşümler ele alınmaktadır. Son olarak, bu ilişkinin öğ-retmen anıları yoluyla somut tezahürleri analiz edilmektedir. Bu çalışma, erken cumhuriyet döneminde devletin eğitim alanında homojen bir birlik oluşturmadığını ve öğretmenlerin rejimle ilişkisinin, öğretmenlerin homojen bir yönetici kadronun itaatkâr hizmetkarları oldukları yargısından daha karmaşık olduğunu göstermektedir. Öğretmenler rejimin ilkelerini ve eğitim politikasını kendi yerel koşullarında yeniden yorumlayan sosyal ve politik aktörlerdi ve öğretmenler ile Cumhuriyet rejimi arasındaki ilişkiyi sadece uzlaşmalar değil, çatışmalar ve gerilimler de karakterize ediyordu.