Hayvanda nitrogliserin ile oluşturulmuş migren modelinde endolenfatik hidrops olasılığı ve migren tedavisinin koklear ve vestibüler sistem üzerindeki etkileri

Giriş: VM, vestibüler semptomlar, vertigo, postural dengesizlik ve ayrıca kulak çınlaması, kulak basıncı, boğuk duyma gibi işitsel semptomlarla birlikte görülen farklı bir migren türüdür. MD, vertigo, dalgalanan işitme kaybı, kulak çınlaması ve kulak basıncı ile kendini gösterir. Bu nedenle, bu iki hastalık arasında örtüşen semptomlar vardır ve bu nedenle tanı koymak zor olabilir. Ayrımı yapmaya yardımcı olabilecek tek bir tanı testi yoktur. MD'nin patofizyolojisi hala net değildir ve tek patolojik belirteç ELH'dir. ELH, VM dahil olmak üzere farklı etiyolojilerle de görülebilir. Migrenin kokleovestibüler sistem üzerindeki etkisine dair çok fazla veri yoktur ve MD'nin patolojisi hala bilinmediğinden, MD, VM'nin bir varyantı olarak hipotezi öne sürülebilir. MD hastalarına verilen anti-migren ilaçlarının yararlı etkiler gösterdiğine dair klinik raporlar ortaya konmuştur. Son zamanlarda anti-migren ilaçlarının ilerlemesinde büyük bir ilerleme kaydedilmiştir. Amaç: Bu tez projesinde, ilk olarak migrende ELH olasılığını araştırmayı amaçladık. Ayrıca, özellikle kokleovestibüler sistem üzerindeki etkilerini incelemek için tedavi grubu olarak bir CGRP reseptör blokeri ekledik. Yöntem: Çalışmamıza 2-5 aylık 30 erkek Wistar sıçanı dahil edildi. Hayvanlar rastgele üç gruba ayrıldı, her grupta 10 sıçan vardı. 1. Grup, serum fizyolojik enjeksiyonlu sham'dı. 2. Grup, 9 gün boyunca her iki günde bir 10 mg/kg IP dozunda seyreltilmiş NTG enjeksiyonlu migrendi. 3. Grup, 9 gün boyunca her iki günde bir NTG enjeksiyonundan bir saat 15 dakika sonra 1 mg/kg IP hacminde Olcegepant ile tedavi grubuydu. İşitme eşikleri 6, 12, 16, 20 ve 32 kHz'de klik ve tone-burts ABR ile tespit edilerek belirlendi. DPOAE deneyleri 6, 8, 10, 12 kHz'de gerçekleştirildi. ECOG yapıldı ve SP/AP oranları hesaplandı. Tüm odyolojik değerlendirmelerin enjeksiyonlar sonrası karşılaştırmaları için dokuzuncu günde de yapıldı. Davranışsal analizler için orafasiyal formalin testi, OFT, kuyruk sarkıtma refleksi ve baş dairesi testleri yapıldı. TNF-alfa, IL-6 seviyelerini ölçmek için kuyruk kan örnekleri ve HGMB1 seviyeleri için CSF, CGRP için intrakardiyak kan örnekleri dokuzuncu günde toplandı. Periferik immünohistokimyasal analizler için korti organı, sakkül, stria vaskülaris ve santral analizler için TG perfüzyondan sonra diseke edildi ve immünoboyandı. Hayvanların koklealarının yarısı , 30 adet, H&E boyama için parafine gömüldü. Diğer yarısı whole-mount diseksiyon tekniği ile diseke edildi ve immün boyandı. Görüntü analizi için Image J programı kullanıldı. Bulgular: Hayvanların OFT'de geçirdikleri hareketsizlik süresi ölçüldü ve analiz edildi ve migren ile kontrol grubu arasında anlamlı fark tespit edildi (p=0,001), migren grubu beklendiği gibi daha hareketsizdi. Orafacial formalin testinde anlamlı bir fark yoktu ve grupların hiçbirinde anormal kuyruk sarkıtma refleksi veya baş dairesi yoktu. DPOAE sonuçları çıkarıldı ve 6, 8, 10 ve 12 kHz'deki db SPL hesaplamaları migren grubunda dokuzuncu günde birinci güne kıyasla istatistiksel olarak anlamlı bir farkla daha yüksekti (p=0.0006, p=0.002, p=0.009, p=0.014). Öte yandan, yukarıdaki tüm frekanslarda tedavi grubunda anlamlı bir azalma vardı (p=0.002, p=0.028, p=0.018, p=0.006). Ayrıca, kontrol ve migren ile migren ve tedavi grupları arasında tone-burst ABR eşiklerinin dokuzuncu ve birinci günleri arasında 6 kHz de değişimde istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı (sırasıyla p=0.038, p=0.018). Ek olarak, 12 ve 20 kHz'de kontrol ve migren grupları arasında anlamlı fark vardı (p=0,030, p=0,018). Tone- Burst ABR eşikleri migren grubunda dokuzuncu günde birinci günden daha düşüktü. Klik ABR eşiklerinde fark yoktu. SP/AP oranları gruplar arasında birinci ve dokuzuncu günde karşılaştırıldı ve tedavi grubu dokuzuncu günde birinci günden istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük bir orana sahipti (p=0,049). TNF-Alfa migren grubunda anlamlı derecede yüksekti (p=0,048). IL-6 ve CGRP sonuçlarında anlamlı bir fark yoktu. PSM, koklea kesitlerinin H&E boyama yoluyla hesaplandı ve gruplar arasında anlamlı bir fark görmedik. İstatistiksel olarak anlamlı tek fark, whole-mount diseke edilmiş ve immüno boyanmış IHC'lerde CGRP sayısı ve Glutamat R2 sayısındaydı. CGRP sayısı tedavi grubunda daha yüksekti ve migren grubundan (p=0,02) ve kontrol grubundan (p=0,006) önemli ölçüde farklıydı. Ayrıca glutamatR2, migren grubuna kıyasla tedavi grubunda önemli ölçüde daha yüksekti (p= 0,012). Sonuç ve Yorum: NO'nun sadece merkezi değil aynı zamanda periferik işitme sisteminde de yararlı bir etkisi vardır. NO'nun inhibisyonu SP/AP oranını düşürür. LOC'nin eferent sisteminde Glutamatın CGRP ile karşılıklı ilişkisinin olduğu bir sinyal yolu vardır.