92
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Archived Theses
Fare preantral foliküllerinin üç boyutlu ve iki boyutlu hücre kültürü ortamında büyümesi ve yaşaması
In vitro ovarian culture is a new frontier in assisted reproductive technology with tremendous potential, especially for fertility preservation. Folliculogenesis within the ovary is a complex process requiring interaction between somatic cell components and the oocyte. Conventional two-dimensional culture of ovarian follicles disrupts spherical growth and spatial arrangements between oocyte and surrounding granulosa cells. Granulosa cell atachment and migration can leave the oocyte naked and unable to complete the maturation process. Recognition of the importance of these arrangements between cells has lead to research in to three-dimensional culture system. In the present work preantral follicles isolated form 14 day old immature mouse ovaries were cultured either 3 dimensionally using matrigel or using 2d conventional culture. The result suggests that matrigel culture provides better milieu for growth and maturation of mouse preantral follicles.
Tonik kas aktivitesinin EEG signaline karışımı
Electroencephalography (EEG) is an important tool for the measurement and monitoring the brain's electrical activity. EEG signal is recorded with electrodes placed on the scalp. However, the electrical activity of muscles can interfere with the electroencephalogram (EEG) signal considering the anatomical locations of facial or masticatory muscles surrounding the skull. Temporalis muscle (m. temporalis) holds the mandible in physiological rest position and it covers a large area under the EEG electrodes. In this study, we evaluated the possible interference of the resting activity of the temporalis muscle on the EEG under conventional EEG recording conditions. In 9 healthy adults EEG activity from 19 scalp locations and single motor unit (SMU) activity from anterior temporalis muscle were recorded in three relaxed conditions; eyes open, eyes closed, jaw dropped. For the analysis of the data, EEG signal was spike triggered averaged (STA) for different EEG electrode locations. Action potentials of SMUs were used as triggers for the STA procedure. Resting temporalis SMU activity generated prominent Macro-EMEG (electro-myo-encephalogram) potentials with different amplitudes, reaching maxima in the proximity of the recorded SMU. Interference was also notable at the scalp sites that are relatively far from the recorded SMU and even at the contralateral locations. The head and neck are surrounded by muscles with a great number of SMUs. Therefore, EEG is highly susceptible to muscle activity artifacts even under rest conditions. This study emphasizes the need for efficient artifact evaluation methods which can handle muscle interferences.
Kırım Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA) hastalığının patogenezinde sitokinlerin rolü
Crimean-Congo hemorrhagic fever (CCHF) is caused by infection with a tick-borne virus (Nairovirus) in the family Bunyaviridae. The disease was described in Asia, Africa and Europe. Pathogenesis of the CCHF is poorly understood, but the mechanism is similar to the other viral hemorrhagic fevers and the dramatic outcome of the disease cannot be directly associated with the virus induced host factors or the cytokine storm caused by the viremia. In this study, we aimed to show the role of cytokines in the pathogenesis of the CCHF by studying the serum samples at the different stages of the disease.
Eritrosit deformabilitesinde kayma gerilimi sonucu oluşan hasarın belirlenmesi
Mechanical damage or hemolysis in some cases, followed by exposure to high shear stress (≥100 Pa) was recorded in the previous studies. On the contrary, applying shear stress at physiological levels (5-20 Pa, 300 sec) was recently proved to improve erythrocyte deformability. This study aimed to analyze the erythrocyte deformability under shear stress exposure and to determine a breakpoint between improving and impairing erythrocyte deformability (i.e. Subhemolytic threshold). Our second goal was to examine the influence of frequency of intermittent shear stress exposure on subhemolytic threshold. Thirdly, two models of damage were involved in this study to observe how the subhemolytic threshold shifted when erythrocyte deformability was manipulated externally.
K. pneumoniae'da kolistin direncinde rol alan moleküler ve klinik faktörler
Hospital acquired infections are one of the most important health issue affecting millions of patients and cause significant burden. Klebsiella pneumoniae (K.pneumoniae) which is one of the most common agents in worldwide are isolated from nosocomial infections. Colistin has been considered as the last choice of treatment for these infections since carbapenem resistance rate has been increasing in recent years. However, colistin resistance in K.pneumoniae began to increase which points out an emerging threat in the treatment of healthcare related infections. PhoP/PhoQ and PmrA/PmrB are the main systems responsible for modification of LPS layer. Changes in these two component regulatory systems cause colistin resistance. MgrB gene, which encodes the key regulatory protein of PhoP/PhoQ system, has the major role in the colistin resistance. Insertional inactivation or mutations in MgrB gene are highly associated with colistin resistance. In this study; our aim is to understand ongoing emergence of colistin resistance among K. pneumoniae strains by analysing the molecular mechanisms of colistin resistance and comparing the demographic risk factors, clinical futures and outcomes of the infections. A total of 32 patients with a isolation of colistin resistant K.pneumoniae from Ankara Başkent University Hospital, İstanbul Başkent University Hospital and Koşuyolu State Hospital were included to the study. Inactivation of MgrB gene by transposons and mutations in wild type MgrB gene were studied by PCR amplification followed by Sanger sequencing and products were identified by NCBI Blast tool and CLC Genomics Workbench v.4.9 software (CLC Bio, Aarhus, Denmark). Also, the expression levels of PhoQ and PmrK genes in colistin resistant isolates were analysed by quantitative real time PCR. The clonal analysis of the strains were done by rep-PCR using Diversilab system (bioMérieux, France).The univariate analysis of the clinical and molecular data were done by STATA 11 (Texas, USA) Insertional inactivation of MgrB gene was found in 26 out of 32 isolates. MgrB gene was distrupted by different insertion sequences (IS) classified as IS5 like, IS1 like, IS903 like and IS903B. Wild type MgrB was seen in 5 isolates. We detected nonsilent and point mutations in all of 5 isolates carrying wild type MgrB.There was no significant overexpression in PhoQ and PmrK genes. Our clonal analysis revealed that there were two major clones both containing samples from different centres with >95% similarity. Relatively younger age and staying in intensive care unit were found to be associated with IS related colistin resistance (P<.005). The mean duration of the colistin therapy in IS positive group was longer than the IS negative group (19 versus 7 days, p=.231). We report the first findings on the molecular and clinical epidemiology of colistin resistance among K.pneumoniae. The results of the study show that disruption of MgrB gene by transposons is the key mechanism for colistin resistance. Long term stay in intensive care unit, and younger age were major host risk factors that increase the risk of infection by a K.pneumoniae strain carrying IS in its MgrB gene. Prolonged colistin therapy might have an affect on IS related colistin resistance. Demonstration of the horizontal gene transfer between colistin resistant strains highlights the emergence of colistin resistance as the public health problem of the world.
GNRH agonisti löprolid asetat in vitroda kemoterapi ve radyasyona bağlı over hasarına karşı koruyuculuk sağlamıyor
Recent approaches in anticancer therapy led to increased rate of young cancer survivors; hence it became extremely important to minimize the long-term side effects of cancer treatments. For female cancer patients of childbearing age, the major concern is gonadotoxicity of chemotherapy and radiation which eventually results in premature ovarian failure (POF) and infertility. Premature ovarian failure is also associated with other adverse health-related consequences, including osteoporosis, cardiovascular diseases, sleep disturbance, and sexual dysfunction, which can negatively impact on short- and long-term quality of life. Three fertility preservation strategies are currently available for women prior to cytotoxic chemotherapy/radiation for cancer: cryopreservation of oocyte, embryo and ovarian tissue. But ovarian tissue cryopreservation is considered still experimental due to unknown success rate of this procedure. Even though oocyte or embryo freezing prior to chemotherapy can help women achieve pregnancy, these strategies cannot reverse menopause in the native ovaries. Furthermore, ovarian tissue transplantation carries the risk of re-introducing cancer cells especially in hematological malignancies. Therefore, any drug that preserves ovarian reserve during chemotherapy can potentially sustain normal reproductive life span and obviate the need for gamete freezing prior to chemotherapy. Encouraged by the initial reports of animal studies and non-randomized human trials showing a beneficial effect of GnRH (gonadotropin-releasing hormone) agonists in the preservation of ovarian function during chemotherapy, GnRHas (GnRH agonists) have been proposed as a fourth potential fertility preservation strategy. But randomized controlled trials launched so far to assess the effectiveness of this method have shown contradictory results in cancer patients. Some of these trials demonstrated a protective effect of GnRH agonists in preserving ovarian function after chemotherapy, whereas the others could not. This fact, together with the lack of a proven molecular mechanism of action for ovarian protection with GnRHa places this approach under scrutiny as a fertility preservation strategy. We therefore aimed in this thesis to provide in vitro evidence for-or-against the role of GnRHa in the prevention of chemotherapy induced damage in human ovary. Lack of molecular data in this under-studied issue led us to investigate in this study if GnRH agonist leuprolide acetate decreases DNA damage and follicular apoptosis through either activation of GnRH receptors and upregulation of intragonadal antiapoptotic genes during adjuvant chemotherapy. For this purpose we conducted several specific end-point assays in this study to provide a molecular evidence for-or-against the role of GnRHa in the preservation ovarian function and reserve after chemotherapy. This thesis provides in vitro evidence that the co-administration of GnRH agonist leuprolide acetate with cytotoxic chemotherapy agents does not prevent or ameliorates ovarian damage and follicle loss in vitro. This data can be useful when consulting a young patient who opts to receive GnRH treatment with chemotherapy to protect her ovaries from chemotherapy induced damage. Our findings do not conclusively rule out the possibility that GnRHa may offer protection if any, through some other mechanisms in vivo.
Yüksek riskli gebelik nedeniyle hastanede yatak istirahatinde olan gebelerin gebeliğe uyum düzeyleri ve etkileyen faktörler
Bu çalışma, yüksek riskli gebelik nedeniyle hastanede yatak istirahatinde olan gebelerin gebeliğe uyum düzeyleri ve etkileyen bazı faktörlerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı/kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırma, İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniklerinde 03.08.2015-03.01.2016 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu bu kliniklerde yüksek riskli gebelik nedeniyle en az beş gündür kısmi/tam yatak istirahatinde olan, fetal anomalisi bulunmayan, Türkçe okuma-yazma bilen ve araştırmaya katılmayı kabul eden 51 gebe oluşturmuştur. Araştırma için Koç Üniversitesi Etik Kurulu'ndan, ilgili kurumlardan ve araştırmaya katılmayı kabul eden gebelerden yazılı izin alınmıştır. Veriler, gebe tanılama formu, Prenatal Distres Ölçeği ve Prenatal Kendini Değerlendirme Ölçeği ile yüzyüze görüşülerek toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, Mann-Whitney U ve ANOVA kullanılmıştır. Gebelerin ortalama 30.1±6.5 yaşında, 7.2±5.6 yıldır evli, 31.69± 4.7 gebelik haftasında ve 6.31±2.5 gündür hastanede yattıkları saptanmıştır. Gebelerin gebeliğe uyumla ilgili PKDÖ puan ortalaması 166.50±25.11 ile düşük bulunmuştur. Kendilerine ait sosyal güvence varlığı, ailenin gelir düzeyi algısının iyi olmasının ve gebeliğin planlanma durumunun (p<0.05) uyum düzeyinin arttırdığı belirlenmiştir, önceki gebeliklerde hastaneye yatma öyküsünün, hastaneye yatmaya bağlı evden uzak olma ve aileden uzak kalma durumunun gebeliğe uyumu olumsuz etkilemektedir (p<0.05). Ayrıca prenatal distres puanları artıkça gebelerin uyum düzeylerinin azaldığı (p<0.05) belirlenmiştir. Sonuç olarak hastanede yatak istirahatinde olan gebelerin gebeliğe uyumlarını artırmada fiziksel şikayetlerinin yanı sıra psikososyal sorunlarıda içine alan çok yönlü bir hemşirelik bakım modelinin geliştirilerek uygulanmasına yönelik girişimlerin yapılması önerilir
Çocukluk çağında kanser tedavisi almış ergenlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi
Amaç: Çocukluk çağında kanser tedavisi almış ergenlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırma evrenini, Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi görmüş, tedavisi tamamlanmış ve üzerinden en az 2 yıl geçmiş, 10-19 yaş arası ergenler oluşturmuştur. Örneklem kriterlerine uyan ve gönüllü olarak araştırmaya katılmayı kabul eden 116 kişi araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırma verilerinin toplanmasında ergenlerin sosyodemografik özelliklerini içeren "Kişisel Bilgi Formu" ve "Sağlıklı Yasam Biçimi Davranışları Ölçeği II" kullanılmıştır. Ölçek, Walker, Sechnist ve Pender tarafından geliştirilmiş ve Bahar ve arkadaşları tarafından geçerlik-güvenirlik çalışması yapılmıştır. Ölçeğin cronbach alpha katsayısı .92'dir. Verilerin değerlendirilmesinde iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılanların sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği II puan ortalaması 137,57±20.57 olarak bulunmuş̧ olup, alt grupları arasında en yüksek puan ortalaması manevi gelişim (27.30±3.86) ve en düşük puan ortalaması fiziksel aktivite (18.38±4.25) olarak belirlenmiştir. Erkek ergenlerin beslenme puanlarının (x=22,44), kadın ergenlerin beslenme puanlarından (x=20,82) yüksek olduğu belirlenmiştir. Eğitim seviyesi yükseldikçe, fiziksel aktivite ve beslenme puan ortalamalarının yükseldiği saptanmıştır Sonuç: Araştırma sonucunda çocukluk çağında kanser tedavisi almış ergenlerin sağlıklı yasam biçimi davranışları ölçeği puan ortalamasının orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Çocuk, kanser, sağlık davranışı, sağlıklı yaşam biçimi, sağlığı geliştirme
Lise öğrencilerinin antidepresan kullanma durumları ve bunu etkileyen faktörlerin belirlenmesi
Lise Öğrencilerinin Antidepresan Kullanma Durumları ve Bunu Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi Amaç: Bu araştırma lise öğrencisi gençlerde antidepresan kullanım durumlarını ve bunu etkileyen faktörleri belirlemek amacı ile gerçekleştirilmiştir. Gereç-Yöntem: Araştırma Şişli İlçesinde bulunan Anadolu ve Meslek liselerinden basit rastgele örneklemi ile seçilmiş birer okulda gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini Anadolu ve Meslek liselerinde öğrenim gören toplam öğrenci sayısı 1763 kişi oluşturmuştur.Araştırma kapsamına giren toplam 464 öğrenci bulunmaktadır. Örneklem büyüklüğü dikkate alındığında araştırmaya katılım oranı %37,99 olarak hesaplanmıştır. Anket aracılığıyla elde edilen veriler SPSS paket programında frekans ve yüzdelik değerler biçiminde çözümlenmiştir. Antidepresan kullanımı ile ikili değişkenler arasındaki ilişki için Ki-kare testi uygulanmıştır. Bulgular: Araştırma kapsamına giren 464 öğrenciden %5,6'sı şu anda olmak üzere, %7,1'inin lise yaşamının herhangi bir döneminde antidepresan kullandığı belirlenmiştir. Antidepresan ilaç kullanan öğrencilerin %19,2'si doktor önerisi dışında antidepresan kullanmaktadırlar. Öğrencilerin kız öğrenci olması, 12. sınıfta okuyor olması ve ailede antidepresan ilaç kullanımının olması antidepresan ilaç kullanımını etkilemektedir. Sonuç: Okul sağlığı hemşirelerinin ve ruh sağlığı hemşirelerinin ergenlerde ilaç kullanım oranlarının beklenenden yüksek olduğunun farkında olmaları, reçetesiz kullanımı önleyici faaliyetler düzenlemeleri ve reçeteli kullanımda doğru tedavinin sağlanmasında ergenlere etkili danışmanlık yapmaları önemlidir.
Otizm tanısı ile izlenen çocukların annelerinde bakım verme yükü ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi
Otizm Tanısı ile İzlenen Çocukların Annelerinde Bakım Verme Yükü ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi Bu araştırma otizm tanısı ile izlenen çocukların annelerinde bakım verme yükü ve etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel tipte yapılan araştırmanın evrenini İstanbul Avcılar'da bulunan özel eğitim veren bir kuruluşa kayıtlı, otizm tanısı ile izlenen çocukların anneleri oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini 0-18 yaş arası otizmli çocuğu olan ve araştırmayı kabul eden toplam 92 anne oluşturmuştur. Araştırmada veriler 1 Ağustos 2015- 15 Eylül 2015 tarihleri arasında, ilgili literatür taranarak oluşturulan Sosyo-demografik form ve Zarit Bakım Verme Yükü Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programına aktarılarak, tanımlayıcı özellikler için sayı ve yüzde kullanılmıştır. Sosyo-demografik özellikler ile annenin bakım yükü puan ortalamalarını değerlendirmek için, Kruskal Wallis, Mann Whitney U ve iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi sonucunda otizm tanısı ile izlenen çocukların annelerinde anne yaşı, gelir durumu, sağlık sorunu, otizm tanısı konulduktan sonra geçen süre, çocuğun otizm dışında bir hastalığının olması ve çocuğun otizm düzeyinin bakım verme yükünü artırdığı bulunmuştur(p<0.05). Diğer yandan annenin eğitim ve çalışma durumu, medeni durumu, sosyal güvence varlığı ve sağlık algısı, aile tipi, otizmle ilgili eğitim alma durumu ve bakımda yardımcı birey olmasının bakım verme yükünü etkilemediği belirlenmiştir (p>0.05). Annelerin bakım verirken en çok zorlandıkları durumlar ise, çocuğun eğitimine katkı sağladıkları için maddi kaynak sıkıntısı çekmeleri, otizmde görülen iletişim ve sosyal beceri yetersizliği ile takıntılı ve tekrarlayıcı davranışlar sebebiyle davranış kontrolünün sağlanamaması ve çocuk ile iletişim kuramamadır. Ayrıca bir yerden bir yere giderken özellikle toplu taşıma araçlarında çocuğun davranışları sebebiyle sorun yaşamalarıdır. Anneler hem otizmli çocuğa hem diğer aile üyelerine zaman ayırdıklarından ya da çalıştıklarından dolayı zaman yetirememe sıkıntılarını ifade etmişlerdir. Zamanı yetirememe sebebiyle kendilerine vakit ayıramamaktan dolayı da sorun yaşadıklarını dile getirmişlerdir. Çocuğun kendine yetemediğinden dolayı sürekli birine bağımlı olması ve annelerin psikolojik olarak yıpranmaları da zorlandıkları diğer durumlardır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda pediatri hemşiresinin otizmde amacı, dil ve sosyal becerilerin geliştirilmesi, problemli davranışların azaltılması, ailenin, çocuğun ve bakım veren annelerin desteklenmesi ve eğitimleridir. Bu şekilde birçok fonksiyonu üstlenerek hemşireler, annelerin bakım verme yüklerinin azaltılmasında etkili olurlar. Anahtar Kelimeler: Otizm, Bakım Veren, Bakım Yükü, Hemşirelik, Çocuk