Primer total diz artroplastisi uygulanacak hastalarda ameliyat sonrası medial bağ dengesinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada özellikle ileri varus deformiteli dizlerde tansiyometre ve aralık ölçer kullanmadan yaptığımız medial bağ gevşetmesinin fonksiyonel ve biyomekanik sonuçlarının objektif veriler ışığında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal Metod: Çalışmaya total diz artroplastisi uygulanacak 14 kadın, 8 erkek hasta dahil edildi. Her hastanınalt ekstremite telemetrik grafileri ve opere edilecek dizlerinin valgus stress grafileri operasyondan 1 gün önce ve operasyondan 1,5 ay sonra çektirildi. Eş zamanlı olarak HSS skorları dolduruldu. Yine aynı zamanlarda hastaların yürüme analizleri yapıldı. Elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilerek farklılıklar saptanmaya çalışıldı. Hastalar alt ekstremite telemetrik grafilerine ve stress grafilerine göre gruplara ayrıldı. Gruplar arası farklılıklar araştırıldı. Bulgular: Hastaların HSS skorlarındaki, koronal plan, aksiyel plan ve salınım fazı ayak bileği dizilimindeki düzelmeler belirgindi. Sagittal plan ve basma fazı ayak bileği dizilim verilerindeki değişiklikler istatistiksel olarak anlamsızdı. (p>0,05) Yürüme analizi verilerini kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, postop sonuçların sagittal plan verileri dışında kontrol grubu ortalamalarını yakaladığı görüldü. Alt ekstremite telemetrik grafi verilerine göre gruplanan hastalardan ileri varus deformitesi olanlarda postop rotasyonel düzelmenin belirgin olduğu görüldü. Valgus stress grafi verilerine göre gruplanan hastalardan sıkı dizleri olanlarda koronal plandaki değişimlerin daha belirgin olduğu görüldü. Yine sıkı dizlerde rotasyonel düzeltmenin gevşek dizlerdeki kadar efektif yapılamadığını gözlemledik. Koronal plan deformitesi ileri olan grupta postop koronal plandaki düzelmeninde daha az olduğu görüldü.Preop rotasyonel deformite ilerledikçe, postop ayak bileği dizilim sonuçlarının kötü olduğu saptandı. Yürüme analizinden elde edilen temporospatial parametrelerin hemen hepsinde postop iyileşme görüldü. Ancak en belirgin değişimler stance yüzdesi, çift destek fazı ve tek destek fazında gözlendi. Stance yüzdesiyle çift destek fazı süresinin azalması ve tek destek fazı süresinin artması, henüz ameliyat sonrası 6 haftalık bir periyotta olsa dahi hastaların yürüme parametrelerinde ameliyat öncesine göre normalleşme olduğunu gösterdi. Sonuç: Total diz artroplastisi uygulanan hastaların ameliyat sonrası grafi verileri, HSS skorları ve yürüme analizi verilerinin erken dönem sonuçları, tansiyometre kullanmadanda iyi bir bağ dengesi elde edilebileceğini göstermektedir.